Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

»Ναταλια η πορνη

του Σταύρου Θεοδωράκη http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.sex&id=5622


Η Νατάλια δεν είχε χρόνο για συναντήσεις εκτός δουλειάς. Στο ‘’σπίτι’’ – έτσι μου είπε – στο σπίτι είχε πέσει πολύ δουλειά. Είπαμε λοιπόν να τα πούμε στο μεσημεριανό της διάλλειμα. Το κόκκινο φωτάκι θα έσβηνε για λίγο – μισή ώρα το πολύ συμφωνήσαμε– και στο στρογγυλό κρεβάτι αντί για πελάτη θα δεχόταν έναν δημοσιογράφο. ‘’Σας παρακολουθώ από ...τότε που ήσασταν στο κρατικό κανάλι’’, μου είπε για να δικαιολογήσει την εξαίρεση. ‘’Προσπαθούσα τότε να μάθω ελληνικά και παρακολουθούσα όλες τις συζητήσεις στην τηλεόραση’’. Το 1997, την χρονιά που ήρθε στην Ελλάδα η Νατάλια, ο Τζίμης Πανούσης παρουσίαζε την παράσταση ‘’Προσεχώς Βουλγάρες’’. Η Αθήνα όμως και κυρίως η ελληνική επαρχία είχαν ήδη γεμίσει με κορίτσια από το πρώην ανατολικό μπλοκ. Ρωσίδες, Ουκρανές, Βουλγάρες, Ρουμάνες, Τσέχες, Μολδαβές, εξαρτήματα, μιας τεράστιας μπίζνας, που πουλούσε και νοίκιαζε γυναίκες. Μέσα σε μια επταετία από την πτώση του ‘’τείχους’’ οι Έλληνες πελάτες των πορνείων αυξήθηκαν από 540 χιλιάδες σε 1.230.000 χιλιάδες, αναφέρει ο ερευνητής Γρηγόρης Λάζος. Και τα έσοδα από την πορνεία στην Ελλάδα; 1 δισεκατομμύριο ευρώ κάθε χρόνο. Από αυτά όμως μόνο τα 150 εκ. πάνε στα ‘’κορίτσια’’.
Πόσο χρονών ήσουνα;
Κοντά στα 17.
Και πώς μια κοπέλα από τη Βουλγαρία παίρνει την απόφαση να έρθει στην Ελλάδα;
Χμ, όταν έχει φτάσει η κατάσταση στο απροχώρητο βλέπεις ότι δεν υπάρχει άλλη λύση εκτός του να προσπαθήσεις και να δεις.
Η πρώτη σου νύχτα στην Ελλάδα;
Φανταστική. Ήμουν ενθουσιασμένη ότι είχα φτάσει στον προορισμό μου. Αφού είχα καταφέρει να φτάσω μέχρι εδώ. Ε, οι ελπίδες μου είχαν μεγαλώσει ότι θα καταφέρω αυτά που ήθελα.
Και ήρθες εδώ για να κάνεις εξαρχής πορνεία.
Εξαρχής, φυσικά, ναι. Για ένα χρόνο ήταν υποχρεωτικό με τη συμφωνία που είχα κάνει για να μου προσφέρουν το ταξίδι μέχρι εδώ.Πού σε πήγαν στην αρχή;
Σε ένα σπίτι πολύ όμορφο. Δεν θυμάμαι την περιοχή τότε. Κοντά στην Καβάλα.
Και εκεί άρχισες να δέχεσαι επισκέψεις αντρών;
Ε, όχι. Μας δώσανε λίγες μέρες να προσαρμοστούμε προς την ιδέα, προς τη χώρα.
Και μετά πόσες μέρες άρχισες να δουλεύεις;
Μετά από 10 μέρες περίπου. Με βοηθήσανε να φτιάξω τα μαλλιά μου, να αγοράσω κάποια ρούχα. Πράγματα, τα οποία δεν είχα στη χώρα μου, αφού πεινούσα. Κυριολεκτικά ήρθα μόνο με το ζευγάρι παπούτσια και ρούχα που φορούσα. Δεν είχα απολύτως τίποτα.Πόσα λεφτά τους έδωσες;
Σε αυτούς; Τότε ήταν 1.500 ευρώ περίπου, σημερινά.Ουσιαστικά δηλαδή δούλευες πόσο διάστημα τσάμπα;
Δούλευα γι’ αυτούς τρεις μήνες για να μπορώ να ξεπληρώσω τα λεφτά που είχαν δώσει για το ταξίδι μου.
Κι αφού τους ξεπλήρωσες αποφάσισες να κάνεις τη δική σου δουλειά.
Ναι. Αφού δούλευα για τον κόσμο αποφάσισα να δουλέψω για μένα. Να εκμεταλλευτώ τον εαυτό μου.Σε μαγαζιά της επαρχίας.
Ναι, φυσικά. Σε νησιά, σε επαρχία.Τι μπουζούκια;
Όχι, σε μαγαζί σαν και αυτό.
Πάρα πολλές γυναίκες από τις πρώην ανατολικές χώρες έχουν έρθει στην Ελλάδα για αυτό το λόγο;
Ναι. Πράγματι. Αλλά η αλήθεια είναι ότι λίγες έχουν τη δυνατότητα να καταφέρουν κάτι. Γιατί οι περισσότερες δυστυχώς είναι υπό εκμετάλλευση.
Εσύ γιατί τα κατάφερες;
Δεν ξέρω. Ίσως ήμουνα τυχερή, ίσως ήμουνα λίγο πιο έξυπνη, δεν ξέρω.
Δεν σε πίεσαν τα κυκλώματα να παραμείνεις στη δούλεψή τους;
Τότε ήταν διαφορετικές εποχές και τα κυκλώματα είχαν εύκολο τρόπο για να φέρνουν και άλλες γυναίκες και δεν επιμένανε σε εμάς. Μας θέλανε για λίγο δηλαδή μέχρι να τους ξεπληρώσουμε.
Εδώ μέσα σε σέβονται;
Ναι. Εδώ υπάρχει σεβασμός σε αυτή τη δουλειά. Κανείς δεν κάνει τίποτα, το οποίο δε θέλει.
Έλληνες ή ξένοι έρχονται;Έλληνες. Μόνο Έλληνες. Το συγκεκριμένο μαγαζί. Υπάρχουν μαγαζιά, που δέχονται όλο τον ξένο κόσμο. Αλλά στο συγκεκριμένο που έχω διαλέξει εγώ να δουλέψω, επειδή έγινε και κατά προτίμησή μου. Μόνομε Έλληνες.
Τι είναι αυτό; Ρατσισμός είναι. Δηλαδή άμα έρθει κάποιος και είναι…
Όχι, απλά είναι φόβος προς τους ξένους.
Άμα, είναι Ρουμάνος ή Ρώσος κτλ. δεν τον αφήνεις να μπει μέσα;
Όχι. Τους φοβάμαι.
Οι κοπέλες με τις οποίες είχες έρθει μαζί τους. Τι δουλειές κάνουνε;
Στην αρχή ήρθανε για τον ίδιο λόγο για τον οποίο ήρθα κι εγώ. Αλλά μετά βρήκαν άλλους τρόπους. Για παράδειγμα. Έχω μια φίλη η οποία ήρθε, δούλεψε το χρόνο που χρειαζότανε για να ξεπληρώσει τα χρήματα, και τώρα είναι παντρεμένη με έναν 70χρονο που έχει μια περιουσία άλφα σε ένα χωριό ε, κι έχει βολευτεί.
Είναι συνηθισμένο πάρα πολλές γυναίκες από την Τσεχία, Ρωσία έχουν δώσει ζωή στα χωριά καθώς παντρεύονται λίγο μεγαλύτερους.Αρκετά μεγαλύτερους θα έλεγα. Εγώ δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου με έναν 70χρονο. Τι να μας… Τινα. Κανένα κοινό. Τίποτα κοινό δεν έχουμε.
Ξέρεις τι θα έλεγε μια κοπέλα, όμως, από αυτές ότι εσύ κοιμάσαι με 5 διαφορετικούς άντρες κάθε μέρα.
Ναι, αλλά το πρωί έχω την προσωπική μου ζωή. Είμαι με τον άνθρωπο που θέλω, είμαι στο σπίτι μου. Δεν με εκμεταλλεύεται κανείς.Ο άνθρωπός σου ξέρει τι κάνεις;
Ναι. Είναι ενήμερος. Και το δέχεται.Θα μείνεις εδώ; Θα μείνεις Ελλάδα;
Οπωσδήποτε. Δε βλέπω να γυρίσω στη χώρα μου να ξαναζήσω εκεί. Δεν μπορώ.
*Η συζήτηση αυτή του Σταύρου Θεοδωράκη με την Νατάλια έγινε τον Φεβρουαρίου του 2010 για την
εκπομπή Πρωταγωνιστές

Δεν υπάρχουν σχόλια: