»Αναγκη συναινεσης για την οικονομια

Tου Αλεξη Παπαχελα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Τώρα που περάσαμε τον κάβο του ανασχηματισμού, καλό είναι να σκεφτούμε τι χρειάζεται η χώρα για να ξεπεράσει τον επόμενο μεγάλο κάβο: το ενδεχόμενο να μην πάρει την κρίσιμη τρίτη δόση του πακέτου διάσωσης και να ξαναβρεθεί στο παρά πέντε της χρεοκοπίας. Πολλοί και σοβαροί άνθρωποι θεωρούν ότι ξεπεράσαμε για τα καλά αυτόν τον..

κίνδυνο και πως πλέον είμαστε εμείς, ως χώρα, που κρατάμε σε ομηρία την Ε.Ε. και το ΔΝΤ και όχι το αντίστροφο. Θα τους συνιστούσα να αρχίσουν να διαβάζουν πολύ προσεκτικά το νέο μπαράζ φθινοπωρινών μελετών και δημοσιευμάτων που επαναφέρουν με σφοδρότητα το σενάριο της αναδιάρθρωσης του χρέους ή της χρεoκοπίας.

Εν πάση περιπτώσει, αυτό που χρειάζεται περισσότερο απ’ όλα είναι μεγαλύτερη υπευθυνότητα από τον πρωθυπουργό και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο κ. Παπανδρέου διόρθωσε τα όποια προβλήματα συντονισμού θεωρούσε ότι είχε η κυβέρνησή του και τώρα πρέπει να λύσει μια δύσκολη εξίσωση: να ξαναβάλει μπρος την οικονομία, να πείσει τις αγορές ότι όντως βάζει μαχαίρι στην κρατική σπατάλη και να υλοποιήσει γρήγορα μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές. Ο πρωθυπουργός έχασε πολύτιμο χρόνο και πολιτικό κεφάλαιο το πρώτο εξάμηνο της θητείας του και τις τελευταίες εβδομάδες η κυβέρνηση μοιάζει να ασχολείται με τη χαλάρωσή της αρχικώς και κατόπιν με τον ανασχηματισμό. Αυτό το έργο τέλειωσε τώρα και όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση θα χρειασθεί να πάρει αποφάσεις που τώρα μοιάζουν, ακόμη, απίθανες: από το μερικό κλείσιμο του ΟΣΕ έως την απόλυση υπαλλήλων του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Ο κ. Παπανδρέου έκανε το λάθος, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλά και τώρα, να μην επιχειρήσει ποτέ να βρει ένα ελάχιστο κοινό τόπο με τους αντιπάλους του. Το ίδιο λάθος κάνει τώρα ο κ. Σαμαράς, ο οποίος κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε μια επικίνδυνη αντιμνημονιακή ατραπό. Είναι ένα θέμα να κάνεις κριτική στους υπερβολικούς φόρους, είναι όμως διαφορετικό ζήτημα να κάνεις τη μάχη κατά του μνημονίου σημαία. Η Ελλάδα χρειάζεται επιτέλους να γίνει λίγο πιο ευρωπαϊκή, να ακολουθήσει την Πορτογαλία ή την Ιρλανδία, όπου αντίπαλοι πολιτικοί ηγέτες ζυγίζουν τα αδιέξοδα της χώρας και συναινούν σε γενναίες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Οι πολιτικοί μας ηγέτες αγνοούν το φάσμα της χρεοκοπίας και συνεχίζουν να παίζουν πολιτικό φουτμπόλ σαν να μην τρέχει τίποτα. Ο κ. Παπανδρέου οφείλει λοιπόν να σταματήσει τη διχαστική του ρητορεία και να επιδιώξει έστω και τώρα τη συναίνεση. Και ο κ. Σαμαράς οφείλει να εξηγήσει στους ψηφοφόρους τι θα έκοβε και από πού για να λύσει το οξύ δημοσιονομικό πρόβλημα. Τίποτα δεν θα βοηθήσει αυτή τη χώρα να σταθεί στα πόδια της περισσότερο από το να υπάρξει μεγαλύτερη, υπεύθυνη και έμπρακτη συναίνεση των δύο μεγάλων κομμάτων γύρω από ένα πυρήνα δομικών αλλαγών σε όλους τους κρίσιμους τομείς. Γιατί στο κάτω κάτω είναι όλο και λιγότεροι οι φανατισμένοι που νοιάζονται για το αν θα κερδίσουν τα κόμματά τους στις επόμενες εκλογές και πολύ περισσότεροι εκείνοι που αγωνιούν για το μέλλον της χώρας και των παιδιών τους...