»Ο μπογιατζης κι ο Αγιος Πετρος

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΤΖΑΝΑΚΗ ΝΕΑ

ΑΝΟΙΓΩ το μέιλ και τι διαβάζω: Πεθαίνουν, λέει, τρεις μπογιατζήδες και φθάνουν στον Παράδεισο. Εκεί- όπως σε όλα τα σχετικά ανέκδοτα- τους υποδέχεται ο Αγιος Πέτρος. «Πάνω στην ώρα ήλθατε», τους λέει. «Θέλουμε να κάνουμε ένα φρεσκαρισματάκι στην πύλη του Παραδείσου. Για πείτε μου πόσα χρήματα θέλει ο καθένας σας για τη δουλειά- για να δω ποιον θα προτιμήσω».
- Αφεντικό, εγώ θέλω 600 ευρώ, απαντά πρώτος ο ..
μπογιατζής από την Αλβανία. Τα 300 για μένα και τα 300 για τα υλικά.
- Α, εγώ για να πάρω τη δουλειά θέλω 900 ευρώ, αποκρίνεται ο Γερμανός. Τα 300 για μένα, τα 300 για την Εφορία και τα 300 για τα υλικά.
- Αγιε μου, εγώ θα σου δώσω την καλύτερη τιμή, λέει στο τέλος ο Ελληνας.
Με 3.000 ευρώ, τη βάψαμε την πύλη του Παραδείσου.
- 3.000 ευρώ, τέκνον μου; Πώς είναι δυνατόν; Εχουμε και οικονομική κρίση, ταράζεται ο Αγιος Πέτρος.
- Είναι απλό, Αγιε: Ενα χιλιάρικο για σένα, ένα χιλιάρικο για μένα, 400 ευρώ στον Γερμανό για να μη μιλήσει και 6 κατοστάρικα για τον φίλο μου τον Αλβανό που θα πάρει τη δουλειά εργολαβία!

Εφορία - ανέκδοτο ΕΝΤΑΞΕΙ, είναι ελαφρώς ρατσιστικό το ανέκδοτο, είναι και ολίγον ισοπεδωτικό- όπως οτιδήποτε αφορά έναν λαό συνολικά. Αλλά δεν φαντάζει και αρκετά αληθινό σε όλους μας; Κάπως έτσι δεν γίνονταν για χρόνια και χρόνια χιλιάδες έργα και εργάκια σε ολόκληρη τη χώρα;
Αλλά ας αφήσουμε τα έργα στην άκρη: Το υπουργείο Οικονομικών έβγαλε στη δημοσιότητα λίστες με γιατρούς.
Κάποιες από τις περιπτώσεις που καταγράφονται εκεί είναι σοβαρές. Αλλά και αρκετές είναι αστείες, ως προς τη φοροδιαφυγή που υποκρύπτουν, όπως διαμαρτύρονται οι συνδικαλιστές του χώρου της Υγείας. Σωστό- αλλά υπάρχει έστω ένας Ελληνας που να μπορεί να περηφανευτεί ότι πήρε απόδειξη σε όλες τις περιπτώσεις που χρειάστηκε να επισκεφθεί γιατρό;
Και το χειρότερο είναι ότι δεν φταίει ο γιατρός. Ο Γερμανός μπογιατζής του ανεκδότου δεν γεννήθηκε οπωσδήποτε με γιγαντωμένη τη φορολογική συνείδηση- του προέκυψε στην πορεία, καθώς το ελεγκτικό σύστημα της χώρας του δεν ανέχεται τέτοια. Το δικό μας σύστημα ουσιαστικά σπρώχνει στη συναλλαγή. Και εδώ είναι που ισχύει το περίφημο «αλλάζουμε ή βουλιάζουμε»... κι άλλο!