»ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ

Πες μας τι μας περιμένει, για να ξέρουμε...
Τoυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΡ. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ ΝΕΑ

Βασικά εμένα αυτό που μου τη δίνει με το ΔΝΤ (το... καλό που άκουσα είναι το ακόλουθο: «Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο Δου-Νου-Του»!, τέτοια εφευρετικότητα οι άνθρωποι), είναι ότι κανείς δεν σου λέει τι ακριβώς θα σου συμβεί. Και όχι μόνο δεν σου λένε, αλλά τους βλέπεις πως διχάζονται κιόλας. Από τη μία εμφανίζονται καθησυχαστικοί («μη δαιμονοποιείτε το ΔΝΤ», μας προειδοποίησε αυστηρά ο Πρωθυπουργός και ο αντιπρόεδρός του) κι από την άλλη παρουσιάζονται έτοιμοι για.. όλα: «Ώς εδώ» και τέτοια. Δεν έχω καμιά αντίρρηση να έχουν μια στρατηγική απέναντι σε όλο αυτό, που δεν είναι άλλωστε και το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο. Αλλά, ρε παιδί μου, μη μας κρατάς στο σκοτάδι. Πες μας τι μας περιμένει, να ξέρουμε. Προς τι δηλαδή αυτή η κρυψίνοια, μας λες;
Ενα ωραίο πυροτέχνημα
Δεν μας λες, γιατί είσαι κι εσύ της άποψης «όσο λιγότερα ξέρουν τόσο καλύτερα». Ναι, δεν έχω αντίρρηση, αλλά είναι μερικές φορές που νιώθω ότι κάπου σου έχει ξεφύγει η κατάσταση και δεν θέλω (να το σκέφτομαι καθόλου αυτό). Σε κάθε περίπτωση, πάντως, κοντός ψαλμός αλληλούια δεν λένε; Το λένε. Και απ΄ ό,τι δείχνουν τα πράγματα, αυτός ο κοντός ψαλμός μετά τα χθεσινά θα είναι πολύ πολύ σύντομα, πρώτα ο Θεός (ο πραγματικός, όχι ο άλλος, του Μαξίμου, που δεν είναι θεός αλλά Θέος!). Ηταν καλά να μην πατήσει ο Γιώργος το κουμπί, να γίνουμε όλοι ένα ωραίο πυροτέχνημα«σαν φωτοβολίδα μες στη νύχτα σκάει», που λέει κι ο Ορφέας Περίδης, αν έχετε ακουστά. Τώρα εγώ γιατί έχω συνδέσει το πάτημα του κουμπιού με μια τεράστια έκρηξη, μα τον Θεό, δεν μπορώ να το εξηγήσω - από τη στιγμή που το πάτησε, δεν υπάρχει επιστροφή...

Κυκλοφορούν χωρίς τσίπα...
Και ούτε που με απασχολεί, να σου πω. Σημασία έχει ότι έγινε. Τα υπόλοιπα θα τα βρούμε. Το καλό πάντως είναι πως είμαστε στο ευρώ, άρα δεν κινδυνεύουμε ούτε ρολά να κατεβάσουμε ούτε το κλασικό «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» να δηλώσουμε. Ελέω Αγίου Σημίτη (νεώτερος άγιος της ελληνικής πολιτικής ζωής, άνευ του οποίου ποιος ξέρει τώρα πού θα βρισκόμασταν), η χώρα δεν πρόκειται πλέον να βρεθεί σε θέση τέτοια ώστε να την κλαίν΄ οι ρέγκες Ισλανδίας μαζί με τη δική τους μοίρα και να είναι αναγκασμένη να κάνει ό,τι κι εκείνοι- τουρ στα αξιοθέατα της καταστροφής. «Εδώ, κυρίες και κύριοι, είναι το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, που παλιά το έλεγαν και Συντονισμού, και που εδώ θήτευσε με τα γνωστά αποτελέσματα ο τεράστιος, ο ανεπανάληπτος, ο απίθανος, ο μάγος της Οικονομίας Γιώργος Αλογοσκούφης... εδώ βλέπετε (είμαστε Ραφήνα τώρα) την κατοικία του επίσης τεράστιου, ανεπανάληπτου κ.λπ., κ.λπ. πρώην πρωθυπουργού της χώρας Κώστα Καραμανλή, ο οποίος διαχειρίστηκε τις τύχες της επί πεντέμισι χρόνια και την έστειλε στον αγύριστο»...
Γελάτε; Δεν πρέπει. Γιατί δεν είναι καθόλου για γέλια η κατάσταση- παρεμπιπτόντως αυτό στην Ισλανδία γίνεται ήδη και, άμα θέλετε να ξέρετε, στον δρόμο δείχνουν και τους υπεύθυνους που εξακολουθούν να κυκλοφορούν χωρίς τσίπα, σαν να μην τρέχει τίποτε).

Οχι στη λήθη - είναι παραμύθι
Εδώ, παιδί μου, τους λες «εντάξει, να πληρώσει ο κόσμος, ο πολύς ο κόσμος, αυτός που αγόγγυστα υπομένει τις θυσίες που τους επιβάλλετε, αλλά θα πάει κανένας φυλακή;» και σε κοιτάζουν σαν να ήρθες από άλλη χώρα, από άλλη ήπειρο, μπορεί και από άλλον πλανήτη. Μια φορά που αποτόλμησα να το πω στον Πάγκαλο σε μια εκπομπή, μετά ευχαριστούσα τον Θεό που δεν με πλάκωσε στα χαστούκια- τέτοια οργή τον είχε καταλάβει τον αντιπρόεδρο που τόλμησα να θέσω το θέμα, αδιαφορώντας ότι αυτά έχουν παραγραφεί και άρα τι προτείνω, αναδρομική ισχύ νόμου που είναι μια κατάφωρα αντισυνταγματική πράξη; Προσωπικά δεν προτείνω τίποτε περισσότερο από το αυτονόητο: ότι κάποια στιγμή σ΄ αυτό το κράτος της ρεμούλας, της διαπλοκής, της διαφθοράς και της ανοχής στους κλέφτες κάποιοι πρέπει να πάνε φυλακή. Δεν ξέρω πώς θα γίνει και πώς μπορεί να γίνει, αλλά πρέπει. Κι επιτέλους, όχι στη λήθη- είναι παραμύθι, για να θυμηθώ ένα σύνθημα που φωνάζαμε, οργισμένα νιάτα, τα πρώτα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση...

Οι επίδοξοι Μπερλουσκόνι
Είπα μεταπολίτευση και τι θυμήθηκα; Την απελπισμένη προσπάθεια που κάνουν κάποιοι να μας πείσουν ότι ο κύκλος της μεταπολίτευσης έκλεισε και πως.... ναιιιιιιι, ήρθε η δική τους ώρα. Και τι είναι αυτοί που ήρθε η δική τους ώρα; Κάτι παλικάρια που τρελαίνονται στην ιδέα του μπερλουσκονισμού- θέλουν να γίνουν εγχώριοι Σίλβιο ένα πράγμα. Φυσικά κανένας δεν μπορεί να απαγορεύσει σε κανέναν το δικαίωμα στο όνειρο. Αλλά μήπως, λέω μήπως, πρέπει κανείς να έχει επίγνωση για το μέχρι πού φτάνει ο ίσκιος του; Να ξέρει τα όριά του; Διότι με τον ένα ή τον άλλον τρόπο οι επιχειρήσεις του θεού Σίλβιο, πριν αναμειχτεί με την πολιτική, ήταν κερδοφόρες (ασχέτως του πώς τις έκανε). Οι επίδοξοι Σίλβιο μπορούν να ισχυριστούν το ίδιο; Δεν μπορούν, στο λέω και το υπογράφω!

Επιθυμούν την κατάρρευση!
Επίσης μου αρέσει ότι σ΄ αυτό το «σπορ» που φέρει την κωδική ονομασία «ο κύκλος της μεταπολίτευσης έκλεισε, ήρθε η δική μας σειρά» παίζουν και ορισμένα κόμματα της αντιπολίτευσης. Για γέλια είναι, αλλά συμβαίνει. Ο Σαμαράς έχει επενδύσει στην αποτυχία του Γιώργου και της κυβέρνησης να διαχειριστεί την κρίση, προκειμένου να επανέλθειήμαρτον, Παναγία μου- η Νέα Δημοκρατία στην εξουσία με το που θα καταρρεύσει, εξαιτίας της κοινωνικής αντίδρασης, ο Γιώργος. Τα κόμματα της αριστερής, να την κάνει ο Θεός, αντιπολίτευσης, το ΚΚΕ και ο «δεν ξέρω τι είμαι και τι θέλω» ΣΥΡΙΖΑ, επενδύουν επίσης στην κατάρρευση του Γιώργου μέσω της γενικότερης κοινωνικής αναταραχής, προκειμένου το 7 ο ένας και το 4 ο άλλος να το κάνουν ας πούμε 8 και 5! Μεγαλεία. Και δεν καταλαβαίνει κανείς τους ότι ο Γιώργος είναι η τελευταία ευκαιρία του πολιτικού συστήματος. Και πως αν αποτύχει ο Γιώργος θα ΣΑΡΩΘΕΙ (το γράφω με κεφαλαία για να μη διαφύγει κανενός) ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Δεν θα τη γλιτώσει κανείς. Εντάξει;
ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ
Του ρίχνουν πεπονόφλουδα για δημοψήφισμα

Η ΕΙΔΗΣΗ είναι από καλή πηγή και ως εκ τούτου διαψεύσεις κ.λπ. δεν θα δεχθούμε ως στήλη! Λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να ζητήσει την προκήρυξη δημοψηφίσματος για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο! Η ιδέα έπεσε σε πρόσφατη σύσκεψη στη Ρηγίλλης, άρεσε στον Αντώνη Σαμαρά, και τώρα οι νομικοί του σύμβουλοι ψάχνουν, λέει, το θέμα προκειμένου να στηρίξουν νομικά την όλη ιστορία, δεδομένου ότι παρουσιάζεται ως αρκετά προβληματική. Πού εντοπίζονται τα προβλήματα; Στο πώς θα ξεχωρίσει το ΔΝΤ από τον υπόλοιπο μηχανισμό στήριξης, στον οποίο ως γνωστόν θα μετάσχουν οι χώρες της ευρωζώνης. Κάποιοι από το περιβάλλον του προέδρου Αντώνη υποστηρίζουν ότι αυτό μπορεί να γίνει από τη στιγμή που η κυβέρνηση διαπραγματεύεται αποκλειστικά τους όρους της βοήθειας με το κλιμάκιο των εμπειρογνωμόνων του ΔΝΤ και άρα του αναγνωρίζει την πρωτοκαθεδρία στον μηχανισμό στήριξης.
Από την άλλη, κάποιοι περισσότερο σοβαροί του λένε «πρόεδρε, μην το κάνεις διότι θα εκτεθούμε» και προσθέτουν ότι η Ν.Δ. δεν έχει τον μηχανισμό εκείνο που θα της επιτρέψει να συγκεντρώσει υπογραφές για το δημοψήφισμα. Σε κάθε περίπτωση, λέω εγώ, ότι ο πρόεδρος Αντώνης βρίσκεται μπροστά σε (άλλη) μια πεπονόφλουδα που πάνε να του ρίξουν. Εδώ ο κόσμος καίγεται, το δημοψήφισμα τους μάρανε- άσε που αν είχαν μυαλό, δεν θα μίλαγαν καθόλου...