»Δηλωση ντροπης

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ ΒΗΜΑ

Δεν ξέρω πόσοι πανηγυρίζουν που η Ευρώπη θα μας σώσει από τη χρεοκοπία. Εγώ, πάντως, ντρέπομαι.

Και ντρέπομαι επειδή η εξωτερική βοήθεια- ιδιοτελής ή ανιδιοτελής, αδιάφορο- αποτελεί την έμπρακτη ομολογία ότι η χώρα δεν μπορεί να σώσει τον εαυτό της.

Και πώς να μπορέσει; Ο σημερινός εξευτελισμός δεν είναι ούτε τυχαίο ούτε συμπτωματικό γεγονός. Δεν προκύπτει από μια απροσδόκητη συγκυρία. Αποτελεί τη λογική κατάληξη μιας μακράς πορείας στην οποία κανένας δεν μπόρεσε να αντισταθεί και την οποία κανένας δεν θέλησε να ...αναστρέψει.

Το αποτέλεσμα είναι ότι χρεοκόπησε η χώρα συνολικά και όχι μόνο η οικονομία. Με αυτονόητο επακόλουθο την απώλεια μέρους της κυριαρχίας της, κατά τη διατύπωση του Πρωθυπουργού.

Για την πορεία αυτή φταίνε όσοι μάς κυβέρνησαν. Δεν κατάφεραν να προασπίσουν το δημόσιο συμφέρον και αποδείχθηκαν ανίκανοι να ορθώσουν το ζητούμενο των καιρών πάνω από την υπηρεσία των πολιτικών σκοπιμοτήτων τους.

Φταίνε και όσοι δεν μας κυβέρνησαν. Δεν μπόρεσαν να σπρώξουν την εξουσία στον δρόμο της ευθύνης και απλώς πλειοδότησαν (πλειοδοτούν...) σε ευκολία, ανοησία και επιπολαιότητα.

Και οι μεν και οι δε έκαναν πολιτική με τον ίδιο τρόπο: κολακεύοντας τον λαό, γλείφοντας τον ψηφοφόρο. Κατασκευάζοντας και μοιράζοντας ψευδαισθήσεις, αυτές ακριβώς που σήμερα καταρρέουν.

Διότι η αλήθεια είναι πικρή: εμείς φέραμε τη χώρα στο θλιβερό σημείο που βρίσκεται σήμερα. Οι κυβερνήσεις, τα κόμματα, οι πολιτικές ηγεσίες, οι συνδικαλιστές, τα μέσα ενημέρωσης, οι κοινωνικοί παράγοντες... όλοι αυτοί που ούτε θέλησαν ούτε προσπάθησαν να βάλουν τις φωνές τη στιγμή που το πλοίο έπλεε προς το παγόβουνο με την ορχήστρα να παίζει.

Η χρεοκοπία, βεβαίως, είναι και ευκαιρία για μια νέα αρχή. Μακάρι! Αλλά μια νέα αρχή υπακούει σε ορισμένες προϋποθέσεις. Με πρώτη απ΄ όλες την απεμπλοκή της κοινωνίας μας από τον βάλτο της ευκολίας και της ανοησίας- προ δύο ετών μάς έκαιγαν οι «πράσινοι εμπρηστές», τώρα μας πολεμούν οι «διεθνείς κερδοσκόποι».

Δεν θα είναι απλό. Αλλά είναι αναγκαίο. Τουλάχιστον, η ντροπή να οδηγήσει σε μια λύτρωση. Αλλά δεν πρόκειται να ντραπούμε πολλοί αν δεν καταλάβουμε πόσο φταίμε όλοι.