»Μεγεθυνσεις

Από την ΟΛΓΑ ΜΠΑΚΟΜΑΡΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
*Διάφανη μέρα, κάθομαι να γράψω, με έναν ήλιο λαμπερό και γλυκό, σχεδόν ανοιξιάτικο έξω από το τζάμι, την ώρα ακριβώς που τα μαντάτα της Διεθνούς Διαφάνειας περνάνε το ψηφιακό γυαλί, σαν να μας φτύνουν ή, στην καλύτερη περίπτωση, σαν να κάνουν πλάκα.

Διαφάνεια...
Μαύρα, δύσοσμα, ταπεινωτικά, τοποθετώντας μας στον πάτο της διαφθοράς μεταξύ των «27» της Ε.Ε., μετά τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, τα Σκόπια, και στην 71η θέση διεθνώς μεταξύ 180 χωρών και πάντως μετά την Τουρκία, το Ντουμπάι, την Κόστα Ρίκα...

*Κατεβαίνοντας 36 σκαλοπάτια στην... κλίμακα της διαφθοράς μέσα στην τελευταία δεκαετία. Οπου, παρά τις βαρύγδουπες διακηρύξεις, υποσχέσεις, «συμβόλαια τιμής» περί «μηδενικής ανοχής» και... ολικής πάταξης του «φαινομένου», τα σκάνδαλα συνέχιζαν την επέλασή τους στη σκηνή του δημοσίου βίου μας. Από τα σκοτεινά υπόγεια και το παρασκήνιο στο φως των προβολέων, με όλο και περισσότερο θράσος· σαν κάτι δηλητηριώδη φίδια που σέρνονται έξω από τις τρύπες τους, σηκώνουν κεφάλι και δεν τολμάει να τα πειράξει κανένας...

*Οπως το Βατοπέδι, με τα... ιερά ράσα να ανεμίζουν και να χάνονται στο βάθος του ορίζοντα, χλευάζοντάς μας, και με εκείνους που «πλήρωσαν» (;) μένοντας εκτός ψηφοδελτίων, να δρομολογούν την επιστροφή τους... Με τη «Ζίμενς» να έχει καταγραφεί μέσα μας (πέρα από τους πακτωλούς των εκατομμυρίων στα κομματικά ταμεία), με τις συσκευές της υψηλής τεχνολογίας και τα κουζινικά της να χορεύουν, ντινγκ-ντονγκ-ντανγκ, στον αέρα, πάνω απ' τα κεφάλια των «φτωχούληδων», που κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν τίποτα...

*Είναι να μην μπει κανείς στην οδό της ξεφτίλας... Οι διαχειριστές της εξουσίας, πρώτα απ' όλους, δίνοντας έτσι σάπια πρότυπα και ρίχνοντας βρώμικη σκόνη στα μάτια μας... Το «λάδι» που πάνω του κατάντησε να γλιστράει η σύγχρονη ελληνική κοινωνία, έχοντας συνθηκολογήσει με την εκβιαστική τακτική και τον κυνισμό της δημόσιας διοίκησης, που αποθρασύνει η ατιμωρησία... «Τα πιάνω, τα πιάνεις, τα πιάνει...», από τις κορυφές ώς τις εσχατιές της, τα μικρά και τα μεγάλα ψάρια, αφρού και βυθού -να δούμε πόσα σκαλιά διαφθοράς ακόμα θα κερδίσει την επόμενη δεκαετία η Ελλάδα.

*Και πόσα παιδιά στον κόσμο θα πεθαίνουν από την πείνα -για να πάμε και στην άλλη πλευρά, τη σκοτεινή, την κατάμαυρη του φεγγαριού... Την έφερε, για ακόμα μια φορά, στο προσκήνιο η σύνοδος που διοργάνωσε στη Ρώμη ο FAO (Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας) του ΟΗΕ για την πείνα στον πλανήτη. Οπου από το 1,02 δισ. ανθρώπων που υποσιτίζονται, τα 200 εκατομμύρια είναι παιδιά κάτω των πέντε χρόνων (το 90% στην Αφρική και την Ασία), με συνέπεια να υποφέρουν από καθυστερημένη ανάπτυξη και προβλήματα υγείας και το ένα τρίτο τελικά να πεθαίνει -ένα παιδί κάθε πέντε δευτερόλεπτα!..

*Ψιλά γράμματα, αν λάβει κανείς υπόψη ότι το σύνολο των ισχυρών και πλουσίων της Γης απουσίαζε από τη σύνοδο... Με τον Μπερλουσκόνι απτόητο παρ' όλα αυτά και γαλαντόμο οικοδεσπότη... Με τον Καντάφι, που όλο και περισσότερο γυαλίζει το μάτι του, σε ένα ακόμα ρεσιτάλ: να δίνει σε 200 νέες όμορφες και «σεμνά» ντυμένες Ιταλίδες (που τις μάζεψε με αγγελία, μέσω πρακτορείου) μαθήματα για τη θέση της γυναίκας στη σύγχρονη εποχή και για το Ισλάμ... Με τη φιλάνθρωπο παρέμβαση του Πάπα... Και για το τέλος, με γενικόλογες δεσμεύσεις όσων παρέστησαν. Σε δουλειά να βρίσκονται.

*Στη σύγχρονη «δυτική» κοινωνία μας, δεν μπορώ να πιστέψω ότι το φύλο της κυρίας Ντόρας Μπακογιάννη μπορεί να είναι ένα εμπόδιο στον στόχο που έχει βάλει· ούτε η προσωπική ζωή της, όπως καταγγέλλει η ίδια, παρότι η κατάρριψη του «σεξιστικού» τείχους, στην καθημερινότητα των «ανωνύμων» τουλάχιστον και στη... φιλοσοφία των εμπόρων του «είδους», δεν είναι παρά ένας καλολουστραρισμένος μύθος... Αλλά αυτό το «η κόρη του αποστάτη», που έχει γίνει σλόγκαν και σχεδόν τής το έχουν κολλήσει στο μέτωπο σαν ταμπέλα, και άδικο είναι και ηλίθιο και χυδαίο. Ντροπή.

*Την ακριβή διεύθυνσή του στου Φιλοπάππου, «απ' όπου σας είναι πανεύκολο να με κάψετε ζωντανό, για να με λυτρώσετε από τις τύψεις που με ζώνουν, αφήνοντας προς τούτο ορθάνοιχτα τα παράθυρά μου...», έδωσε ο Μίκης Θεοδωράκης στους «Πυρήνες της φωτιάς» και στην «Αντάρτικη ομάδα τερροριστών». Απαντώντας σε προκήρυξή τους, η οποία τον εντάσσει «στους τυμβωρύχους της σκέψης και της διανόησης που διαφεντεύουν τους ανθρώπους του πνεύματος»· ευχαριστώντας και ...καμαρώνοντάς τους ως «τους λεβέντες συνεχιστές του Κολοκοτρώνη, του Ανδρούτσου και του Αρη». Μεγάλος!

*Με κλειστή την πόρτα, πάνω σε ένα πρόχειρο στρώμα, σε μια εγκαταλειμμένη αποθήκη, βρέθηκαν προχθές απανθρακωμένοι δυο νεαροί Πακιστανοί. Στο Γιόφυρο Κρήτης, όπου είχαν καταφύγει και ζούσαν πλένοντας τα τζάμια των περαστικών αυτοκινήτων... θύματα των αναθυμιάσεων της φωτιάς που προκάλεσε η λάμπα πετρελαίου ή της μαφίας των φαναριών κατά νεότερη εκδοχή. Μία ακόμα εικόνα φρίκης -και ντροπής- από την επέλαση των πεινασμένων στην «ευημερούσα Δύση», όπου συχνά περνάνε ως πρόβατα επί σφαγήν, με άχρηστο τελικά στην άδεια τσέπη τους το κλειδί ενός τόσου δα έστω «παραδείσου».

Ημέρα τηλεόρασης η σημερινή -και μια καλή ευκαιρία να πω, έστω και κάπως καθυστερημένα, δυο λόγια για το αλμανάκ της «Σεζόν» 2008-2009, το 14ο στη σειρά, με την υπογραφή του αγαπημένου συναδέλφου, φίλου και γνώστη, εκ των αρίστων, του «κουτιού» Ντένη Αντύπα. Μοναδικό και πολύτιμο, δεν αφήνει τίποτα να του ξεφύγει, όσον αφορά καταστάσεις, γεγονότα, προγράμματα, στατιστικά στοιχεία, ανθρώπους -μια πλήρης, έντιμη και γλαφυρή εικόνα του μέσου που έκανε κατάσταση την εικόνα στη ζωή μας· συν σελίδες ραδιοφώνου... Αφιερωμένο στον Γιώργο Κοίλιαρη, «μοναχικό καβαλάρη της ηλεκτρονικής και έντυπης Δημοσιογραφίας που, μετά τον θανάσιμο τραυματισμό του σε ειρηνική αποστολή στο Αφγανιστάν, δεν είναι πια μαζί μας».