»ΠαραδεΙγματα προς αποφυγη

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΕΡΡΙΚΟΣ ΜΠΑΡΤΖΙΝΟΠΟΥΛΟΣ
«E» 10/12

Πολύ περίεργα δείχνουν ότι αντιλαμβάνονται τα δικαιώματά τους και τις υποχρεώσεις τους οι αποτελούντες το διδακτικό προσωπικό της τριτοβάθμιας εκπαίδευσής μας. Κάπου δίνουν την εντύπωση πως θεωρούν ότι η αυτονομία των πανεπιστημίων ερμηνεύεται σε απλά νεοελληνικά με την έμμεση πλην σαφέστατη δήλωση ότι "είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε ό,τι γουστάρουμε" και πως τα βολέματα και οι ...τακτοποιήσεις συγγενών τους στις διάφορες βαθμίδες του διδακτικού προσωπικού αποτελούν "προσωπικά δεδομένα" τους τα οποία κανένας δεν έχει δικαίωμα να παραβιάζει. Ο ηπιότερος χαρακτηρισμός για τέτοιες συμπεριφορές είναι πως οι άνθρωποι πουλάνε τρέλα.

Εχουμε συνηθίσει, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, να επικρίνουμε το φαινόμενο της οικογενειοκρατίας στην πολιτική. Και δικαιολογημένα από μία άποψη, αν και υπάρχει πάντα το αντεπιχείρημα πως ποτέ και κανένας γόνος πολιτικής οικογένειας δεν έφτασε όπου έφτασε χωρίς τη βούληση του εκλογικού σώματος. Κάτι φυσικά που δεν ισχύει για την οικογενειοκρατία στον χώρο των πανεπιστημίων, όπου τα πάντα γίνονται μέσα σε κυριολεκτικά οικογενειακό ή έστω φιλικό κύκλο, και οι κατέχοντες θέσεις και αξιώματα αναπαράγουν και διαιωνίζουν το κατεστημένο τους.
Τώρα αυτή η φάμπρικα πάει να σπάσει. Και οι βολεμένοι αντιδρούν. Δεν ξέρω πώς την έχουν δει, αλλά η άρνηση των πρυτάνεων να δώσουν στοιχεία μέσα από τα οποία θα αποδειχθεί αν και σε ποιο βαθμό σέβονται αρχές και αξίες όπως η ισονομία, η δικαιοσύνη και η αξιοκρατία, ή αν δρουν με βάση τη λογική πως μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, κάπου μου θυμίζει νοοτροπία μοναρχών που θεωρούν ότι είναι υπεράνω κριτικής και κάθε υποχρέωσης λογοδοσίας.
Προσωπικά μού είναι αδιανόητη η σκέψη πως...ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩhttp://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11823&subid=2&pubid=46096948