»Ο ξεχωριστος κ. Λοβερδος

γνωμη
Του Αντώνη Καρακούση
http://www.tovima.gr/
Πολλά τα πρόσωπα του ανασχηματισμού...
Τα περισσότερα πιθανώς αδιάφορα...
Υπάρχει ωστόσο ένα που φέρει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και ίσως ενσωματώνει με τρόπο ευκρινέστατο τη μεγάλη δοκιμασία που υφίσταται το τρέχον πολιτικό προσωπικό. Ο Ανδρέας Λοβέρδος ανδρώθηκε πολιτικά τις τελευταίες δύο δεκαετίες της ευφορίας και της μεγάλης ανάπτυξης. Νέος, εμφανίσιμος, πανεπιστημιακός καθηγητής, καλός ρήτορας, με γνώσεις και πολιτική παιδεία, καβάλησε εγκαίρως το κύμα της τηλεόρασης και της επικοινωνίας και έχτισε καριέρα κοινοβουλευτική στην πολυπληθή και δύσκολη περιφέρεια της Β΄ Αθηνών. Οι περισσότεροι δεν τον θυμούνται...... ως πολιτικό της σύγκρουσης και των ρήξεων αλλά ως ένα πρόσωπο που κέρδιζε τα πλήθη των ψηφοφόρων χωρίς μεγάλο κόπο. Στις καλές μέρες άλλωστε άλλο ήταν το κλίμα και άλλα τα μέτρα.

Κάπως έτσι βρέθηκε τον περασμένο Οκτώβριο στο υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικών Ασφαλίσεων χωρίς επαρκή αντίληψη και γνώση τόσο των ειδικών όσο και των γενικών οικονομικών συνθηκών. Αρχικώς πίστευε ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για μεγάλες επεμβάσεις στο ασφαλιστικό σύστημα και η διάθεσή του ήταν διαχειριστική. Ερχόμενος αντιμέτωπος με το οξύ ταμειακό πρόβλημα των ασφαλιστικών ταμείων και με τον κίνδυνο να είναι το πρόσωπο που θα εκφράσει τη στάση πληρωμών αρρώστησε. Δοκιμάστηκαν πραγματικά οι αντοχές του, παλινδρόμησε αρκετές φορές και εν τέλει ανέλαβε το μεγάλο πολιτικό βάρος της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης. Και αφού διήλθε προσωπικές και πολιτικές Συμπληγάδες έβγαλε πέρα την πιο δύσκολη δουλειά της παρούσης πολεμικής περιόδου. Και αμέσως μετά στην παρούσα φάση αποδέχθηκε το ακόμη δυσκολότερο έργο της ανασύνταξης του τομέα της Υγείας.

Αν στο υπουργείο Απασχόλησης συγκρούστηκε με τις πεποιθήσεις του και τον ευρύ κύκλο των ψηφοφόρων του, στο υπουργείο Υγείας θα έχει να παλέψει με το πλήθος των οργανωμένων συμφερόντων που λυμαίνονται επί δεκαετίες το Εθνικό Σύστημα Υγείας και απομυζούν κατά τρόπο προκλητικό τους πόρους του ελληνικού λαού. Ουσιαστικά θα βρεθεί αντιμέτωπος με τα σκληρά συστήματα των φαρμακευτικών εταιρειών, των προμηθευτών, των διασυνδεμένων πανεπιστημιακών και της μεγάλης μάζας των γιατρών που συνταγογραφούν ασυστόλως και δημιουργούν ιατρικές πράξεις και υπηρεσίες για τους απίστευτους χορηγούς τους. Αν τα καταφέρει, αν όντως διαμορφώσει περιβάλλον εξυγίανσης, θα αναδειχθεί σε κεντρικό πρόσωπο. Υπό αυτή την έννοια η περίπτωσή του είναι ξεχωριστή και αντικείμενο παρατήρησης, ακριβώς γιατί ενσωματώνει τόσο τη δοκιμασία όσο και την αλλαγή ή καλύτερα τη μεταμόρφωση και την προσαρμογή στις απαιτήσεις αυτής της τόσο σκληρής πολιτικής περιόδου.