Του ΣΕΡΓΙΟΥ ΠΕΡΔΙΚΑΡΗ
Σπάνια μια απεργία είναι τόσο απομονωμένη κοινωνικά όσο αυτή των φορτηγατζήδων. Πέραν των οικογενειών τους και, ενδεχομένως, κάποιων φίλων τους δεν νομίζω ότι θα βρείτε πολλούς να χαρακτηρίζουν δίκαιο τον αγώνα τους. Και πώς αλλιώς, όταν το πανελλήνιο ξέρει ότι πρόκειται για ένα κλειστό κλαμπ που έχει κάνει...
περιουσίες, τις οποίες κληροδοτεί στα παιδιά του; Πώς αλλιώς όταν όλοι έχουν αντιληφθεί ότι αν ανοίξει το επάγγελμά τους θα πέσουν οι τιμές και θα ωφεληθούν όλες οι ελληνικές οικογένειες; Πώς αλλιώς όταν και οι πέτρες ξέρουν πιά ότι οι δανειστές μας με χίλια ζόρια συμφώνησαν σε μεταβατική περίοδο τριών ετών, και οι απεργοί επιμένουν σε πενταετή περίοδο ενώ ξέρουν ότι δεν γίνεται;
Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2010
»ΜΙΑ ΑΠΟΜΟΝΩΜΕΝΗ ΑΠΕΡΓΙΑ...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου