»Τα spreads ειναι το μετρο της επιτυχιας

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Tου Bασιλη Zηρα

Με βάση τα ασφάλιστρα κινδύνου έναντι χρεοκοπίας (CDS) η Ελλάδα έχει περισσότερες πιθανότητες να κηρύξει πτώχευση απ’ ό,τι η Αργεντινή. Αυτό τουλάχιστον πιστεύουν οι επενδυτές αυτή τη στιγμή.
Επίσης, με βάση το Μνημόνιο, η Ελλάδα το 2011 θα πρέπει να δανειστεί από τις αγορές, μέσω μακροχρόνιων ομολόγων, 4,8 δισ. ευρώ. Συνεπώς, η κυβέρνηση έχει 12 περίπου μήνες να πείσει τους επενδυτές αφενός μεν... να δανείσουν το ελληνικό Δημόσιο, αφετέρου δε να το δανείσουν με χαμηλό επιτόκιο. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αρχίσει σύντομα η σταδιακή αποκλιμάκωση των spreads, ώστε στο τέλος αυτού του 12μήνου να βρίσκονται σε επίπεδα που θα εγγυώνται ένα ανεκτό κόστος δανεισμού. Στην περίπτωση που κάτι τέτοιο δεν καταστεί εφικτό, εάν δηλαδή σε ένα χρόνο από σήμερα τα spreads της 10ετίας είναι πάνω από 300 – 350 μονάδες και η απόδοση των ελληνικών ομολόγων υψηλότερη του 6%, οι αγορές είναι πολύ πιθανό να θεωρήσουν ότι η Ελλάδα θα λυγίσει κάτω από το υψηλό κόστος δανεισμού και κατά συνέπεια θα υποχρεωθεί σε αναδιάρθρωση του χρέους της. Η επιστροφή στα σενάρια της περασμένης, προ μνημονίου, άνοιξης θα επανέλθουν -αν έφυγαν ποτέ- με μεγαλύτερη ένταση και με περισσότερες πιθανότητες πλέον να αυτοεπιβεβαιωθούν.

Κάποιοι στην κυβέρνηση φαίνεται να πιστεύουν ότι ο χρόνος που αγόρασε η Ελλάδα με το μνημόνιο είναι πολύ περισσότερος. Ενδεχομένως να θεωρούν ότι αφού η Ευρωπαϊκή Ενωση μας έσωσε μια φορά θα μας ξανασώσει εάν χρειαστεί, δίνοντας και δεύτερο πακέτο στήριξης. Γι’ αυτό άρχισαν να επεξεργάζονται «κοινωνικά» πακέτα, εν όψει της Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης ή της 3ης Σεπτέμβρη. Κατ’ αρχάς, τίποτα δεν εγγυάται ότι η τρόικα θα παραμείνει πιστή στη σιωπηρή υπόσχεση για δεύτερο πακέτο, εάν διαπιστώσει ότι είτε δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε το μνημόνιο είτε ότι η εφαρμογή του δεν έχει τα αποτελέσματα που εκτιμούσε ότι θα έχει ως προς τη στάση των αγορών έναντι της Ελλάδας. Δεύτερον, στη μετά το μνημόνιο εποχή (δηλαδή μετά την παρ’ ολίγον χρεοκοπία) το περιεχόμενο ενός κοινωνικού πακέτου δεν μπορεί να έχει καμία σχέση με τα πακέτα παροχών της προ του μνημονίου εποχής. Οχι μόνο γιατί δεν υπάρχουν χρήματα, αλλά γιατί και το κοινωνικό αίτημα δεν είναι πλέον το ίδιο. Αυτό που ζητεί η πλειονότητα των υγιών δυνάμεων του τόπου δεν είναι παυσίπονα κατά των επώδυνων μέτρων που λαμβάνονται σήμερα, αλλά μια αξιόπιστη πρόταση για το αύριο. Παραδόξως, το ίδιο φαίνεται να περιμένουν κι οι αγορές. Οχι απλώς μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος, αλλά ένα σαφές και αξιόπιστο αναπτυξιακό σχέδιο.

Υπό αυτή την έννοια και στο σημείο που έχει βρεθεί πλέον η χώρα, το μέτρο για το όποιο κοινωνικό πακέτο είναι το αναπτυξιακό του αποτέλεσμα και το μέτρο της επιτυχίας της κυβέρνησης η πορεία των spreads.