»Ο «Καλλικρατης» ειναι στοιχημα για την αναπτυξη

Του ΒΙΚΤΩΡΑ ΝΕΤΑ

Παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου να κινητοποιήσει τους εισπρακτικούς μηχανισμούς του ράθυμου και διαλυμένου -κυριολεκτικά- κράτους, «το ταμείον είναι μείον» και μάλιστα κάθε ταμείο και όχι μόνο εκείνα του Δημοσίου και των ασφαλιστικών οργανισμών.
Τα χρέη φορολογουμένων προς το.. Δημόσιο είναι τεράστια και βρίσκονται σε απίστευτα ύψη η φοροδιαφυγή, η φοροαποφυγή, η φοροκλοπή και η εισφοροδιαφυγή. Τα σχετικά στοιχεία τα γνώριζαν όλες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις, αλλά δεν έκαναν τίποτα απολύτως, διότι υπηρετούσαν το πελατειακό κομματικό κράτος και δεν τολμούσαν να θίξουν μεγάλα συμφέροντα. Ετσι φτάσαμε στο σημερινό αδιέξοδο.

Δεν μπορεί να πετύχει η κυβέρνηση τους στόχους, αυτούς που υπαγορεύονται από την τρόικα, αλλά και από την τραγική πραγματικότητα, αν δεν προχωρήσει σε βαθιές αλλαγές και ανατροπές για την εξυγίανση και την ανασυγκρότηση του κρατικού μηχανισμού. Είναι εκπληκτικό ότι την ώρα της κυβερνητικής προσπάθειας, των οδυνηρών μέτρων για μισθωτούς και συνταξιούχους, την ώρα των μεγαλόστομων υπουργικών διακηρύξεων, αποκαλύπτονται κρούσματα διαφθοράς με δράστες κρατικούς λειτουργούς. Και μόνο οι ετήσιες εκθέσεις του γενικού επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρου Ρακιντζή, και του Συνηγόρου του Πολίτη, Γιώργου Καμίνη, δείχνουν το μέγεθος του προβλήματος και υπαγορεύουν την άμεση ανάγκη για την αντιμετώπισή του με ριζικά μέτρα που «θα ματώσουν».

Πολύς λόγος γίνεται για ανασχηματισμό της κυβέρνησης, ως αυτό να είναι το πρώτο πρόβλημα του υπό κηδεμονία ελληνικού κράτους. Ανασχηματισμό, αναδόμηση από τα σαθρά θεμέλιά του θέλει το κράτος. Και το καθεστώς της κηδεμονίας από την τρόικα παρέχει μια μεγάλη ευκαιρία, η οποία δεν πρέπει να χαθεί, όπως χάθηκε η ευκαιρία αμέσως μετά την κατάρρευση της δικτατορίας. Τώρα έγινε ένα βήμα με την απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων. Και, επιτέλους, το ελληνικό κράτος έμαθε πόσους μισθοδοτεί. Χρειάζεται, όμως, να γίνουν και τα επόμενα βήματα, με την επεξεργασία των στοιχείων της απογραφής και την αξιοποίηση των ευρημάτων.

Δεν χρειάζεται, λοιπόν, ανασχηματισμός, διότι θα χαθεί χρόνος για να ενημερωθούν οι νέοι υπουργοί. Χρειάζονται απλώς ενίσχυση των κυβερνητικών μηχανισμών, μεγαλύτερη προσπάθεια και κινητοποίηση των στελεχών του κόμματος, όχι για να καταλάβουν κυβερνητικές θέσεις, αλλά για να ελέγξουν και να προσφέρουν εθελοντικά για την ανασυγκρότηση και την ανανέωση της κυβερνητικής παράταξης, η οποία θα κληθεί να δώσει τη μάχη για τις κρίσιμες εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία οφείλουν να επεξεργαστούν σοβαρές προτάσεις, θεμελιωμένες, αλλά και να ανανεώσουν το δυναμικό των στελεχών τους. Δυστυχώς για τον τόπο, το πολιτικό προσωπικό σε όλο το κομματικό φάσμα είναι κατώτερο των περιστάσεων. Προ πολλού έχει πάψει από τα κόμματα η παραγωγή στελεχών, η ανάδειξη άξιων και ικανών, πρόθυμων να υπηρετήσουν τον τόπο, να υποστούν θυσίες.

Παρέχουν οι εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, η οποία αναβαθμίζεται με τον «Καλλικράτη», μια μεγάλη ευκαιρία για την ανανέωση του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Θα είναι λάθος για όλες τις πολιτικές παρατάξεις να προτείνουν και να υποστηρίξουν ως υποψήφιους περιφερειάρχες, νομάρχες και δημάρχους γνωστά στελέχη τους, έστω και αν έχουν κάποια προσφορά. Το ζητούμενο είναι όχι μόνο η ανανέωση, αλλά και να λειτουργήσει ως σχολείο στελεχών η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Τι νόημα έχει να μετακινήσει σημερινούς υπουργούς και υφυπουργούς η κυβερνητική παράταξη στην Τοπική Αυτοδιοίκηση; Το ίδιο ισχύει και για την αντιπολίτευση, η οποία προωθεί βουλευτές για να διεκδικήσουν θέσεις περιφερειαρχών, νομαρχών και δημάρχων. Γνωρίζουν πάρα πολύ καλά όλα τα κόμματα ότι περισσότεροι είναι οι άξιοι και ικανοί που δεν έχουν κομματική ταυτότητα. Αυτούς πρέπει να προσελκύσουν. Πολλαπλές ευκαιρίες για την ανασύνταξη του τόπου παρέχουν αυτές οι εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, η οποία μπορεί και πρέπει να γίνει ένας ισχυρός μοχλός ανάπτυξης, όπως ήδη το έχουν αποδείξει ορισμένοι δήμαρχοι, οι οποίοι έκαναν θαύματα αξιοποιώντας και κοινοτικές χρηματοδοτήσεις. Δεν περιορίστηκαν σε γιορτές, φιέστες και πανηγύρια, αλλά δημιούργησαν έως και κερδοφόρες δημοτικές επιχειρήσεις. Κατάφεραν ακόμη να μην έχουν χρέη, την ώρα που οι περισσότεροι δήμοι της χώρας είναι καταχρεωμένοι. Οι δημότες πληρώνουν, αλλά οι παρεχόμενες δημοτικές υπηρεσίες είναι άθλιες. Οι περισσότεροι δήμοι δεν έχουν λύσει ούτε το στοιχειώδες πρόβλημα της καθαριότητας και των σκουπιδιών, ενώ βραδυπορούν και στην ανακύκλωση.

Μπορούν οι δήμοι της χώρας να γίνουν φορείς ανάπτυξης, να ικανοποιήσουν μια ανάγκη που έχει η χώρα; Ασφαλώς και μπορούν, τουλάχιστον οι περισσότεροι δήμοι. Για παράδειγμα, θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν τα προγράμματα για την εκμετάλλευση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν και έσοδα και θέσεις εργασίας και καλύτερη ποιότητα ζωής στους δημότες και γενικότερα στη χώρα. Ενα άλλο πεδίο ανάπτυξης είναι ο τουρισμός, όχι μόνο για τους νησιωτικούς και τους παραθαλάσσιους γενικά δήμους, αλλά και για τους ορεινούς. Και σ' αυτό τον τομέα υπάρχουν λαμπρά παραδείγματα. Στο κάτω της γραφής δεν είναι μόνο η Μύκονος προνομιούχο νησί και κανένα άλλο. Χρειάζεται δουλειά, μεράκι, προσπάθεια και σάρωμα της γραφειοκρατίας.

Σε λίγες μέρες, ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, με την ομιλία του στη Διεθνή Εκθεση της Θεσσαλονίκης, θα ανακοινώσει την οικονομική πολιτική της κυβέρνησής του για τον επόμενο χρόνο. Λόγω των εκλογών στην Αυτοδιοίκηση, ο λόγος του θα έχει και προεκλογικό περιεχόμενο. Αναμένεται, μάλιστα, να εξαγγείλει και παροχές προς τους ασθενέστερους. Μακάρι να έχει και να δώσει. Αλλά το κύριο βάρος πρέπει να πέσει στη δρομολόγηση μέτρων για την ανάπτυξη, τα οποία ήδη έχουν καθυστερήσει. Τα μέτρα θα πρέπει να αφορούν και τους δήμους, οι οποίοι πρέπει να γίνουν φορείς ανάπτυξης. Αυτό είναι το στοίχημα για τον «Καλλικράτη».

vicnet@enet.gr