»[ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΑ ]

Γινόµαστε... Παναθηναϊκός!
Του Ι. Κ. Πρετεντέρη ΝΕΑ

ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΗΝΕΣ, έχουµε συνοµολογήσει (εµείς και όλοι οι διεθνείς παράγοντες που προσήλθαν στο προσκεφάλι µας...) ότι η Ελλάδα αντιµετωπίζει ένα δραµατικό πρόβληµα δηµόσιου τοµέα. Οτι πληρώνει ακριβά ένα σπάταλο, πελατειακό και αναποτελεσµατικό κράτος, το οποίο όχι µόνο δεν βοηθάει τον τόπο να προκόψει αλλά αποτελεί κυριολεκτικά µια τροχοπέδη γραφειοκρατίας και διαφθοράς.
ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΜΕ; ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΜΕ. Και δεν νοµίζω να..
υπάρχει καλόπιστος άνθρωπος από τα δεξιά του ΛΑΟΣ έως τα αριστερά του ΚΚΕ που να διαφωνεί.
ΑΦΟΥ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΜΕ, όµως, δεν αρκεί να κοιτάµε το πρόβληµα. Πρέπει κάτι να κάνουµε. Τι; Κατ’ αρχάς, τα αυτονόητα. Να περιορίσουµε αυτό το πολυδάπανο κράτος και να καταστήσουµε πιο διαφανή και πιο αποτελεσµατική τη λειτουργία του.
ΟΥΤΕ ΑΥΤΑ τα αυτονόητα νοµίζω ότι σηκώνουν σοβαρές ενστάσεις. Ολοι, νεοδηµοκράτες και πασόκοι, δεξιοί κι αριστεροί, φιλελεύθεροι κι αριστεροί, θα συµφωνήσουν ότι αποτελούν το ελάχιστο που απαιτεί και το δηµόσιο συµφέρον και οι περιστάσεις. ΚΙ ΕΔΩ ξαφνικά γινόµαστε... Παναθηναϊκός! Ενώ συµφωνούµε στο προφανές, αδυνατούµε να το υλοποιήσουµε. Ξέρετε γιατί;
Επειδή κανείς δεν κάνει ένα βήµα πίσω από αυτό που θεωρεί ότι τον εξυπηρετεί ή τον συµφέρει. Τόσο απλό.
ΘΕΛΕΤΕ ΕΝΑ παράδειγµα; Ακούω όλη τη φασαρία για τις (ανεπαίσθητες ακόµη) αποκρατικοποιήσεις, συγχωνεύσεις και καταργήσεις δηµόσιων φορέων.
ΟΛΑ ΑΥΤΑ υπάγονται στη βαριά µοµφή του «ξεπουλήµατος» και της «ιδιωτικοποίησης» – λες και η ιδιωτική οικονοµική δραστηριότητα είναι κάτι σαν ποινικό αδίκηµα!
ΠΩΣ, ΟΜΩΣ, είναι δυνατόν να γίνει φθηνότερο το κράτος, αν δεν καταπολεµηθούν τα ελλείµµατα του κράτους κι αν δεν περιοριστεί ριζικά το κόστος του κράτους;
ΠΩΣ ΘΑ καταπολεµηθούν τα ελλείµµατα αν δεν συγχωνευθούν ή αν δεν καταργηθούν ή αν δεν πουληθούν όλοι οι άχρηστοι ή περιττοί ή προβληµατικοί ή ζηµιογόνοι δηµόσιοι φορείς και οργανισµοί που το αποτελούν;
ΠΩΣ, ΔΗΛΑΔΗ, µπορεί να φτιάξει το κράτος χωρίς να αλλάξει; ΑΥΤΟ, στην τελευταία κοµµουνιστική χώρα της Ευρώπης που ζούµε, κανείς δεν µπήκε στον κόπο να µας το εξηγήσει. Ξέρετε γιατί; Επειδή το συγκεκριµένο κράτος βολεύει πολύ κόσµο.
ΤΑ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ του γίνονται επιδόµατα και πλαστές υπερωρίες και µίζες για άχρηστες προµήθειες. Οι οργανισµοί του λειτουργούν ως κέντρα εξυπηρετήσεων και ρουσφετιών – για τα οποία όλοι ελπίζουν ότι «θα έλθουν κάποτε κι οι δικοί µας, να µας βολέψουν κι εµάς». Και «οι επιχειρήσεις του κράτους» που δεν πρέπει να «ξεπουληθούν» προσφέρουν µε ξένα κόλλυβα στέγη και τροφή σε ανεπρόκοπους και λαµόγια – ενώ αν ιδιωτικοποιηθούν...
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΟΛΟΥΣ αυτούς και θα βρείτε πολύ κόσµο. Αλλά σε µια δηµοκρατία, την εξουσία κερδίζει εκείνος που τον ψηφίζουν οι περισσότεροι.