»ΦAΛHPEYΣ

kassimatis@kathimerini.gr

Η επιλογή του τέως προέδρου του ΣΥΝ -και, κάποτε, παρ’ ολίγον Προέδρου της Δημοκρατίας- Νίκου Κωνσταντόπουλου για την προεδρία του Παναθηναϊκού δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο παρά η πραγματοποίηση ενός μυστικού σχεδίου (των Αμερικανών, βεβαίως - ποιων άλλων;) για την ηθική και φυσική εξόντωση της Λιάνας Κανέλλη. Εδώ, θα χρειαζόταν τώρα ένας νέος Ρακίνας, για να συνθέσει τη μονόπρακτη τραγωδία «Λιάνα»: έναν έμμετρο ποιητικό μονόλογο, στον.. οποίο ο ποιητής θα αποδίδει εκείνες τις τρομερές ώρες, όπου τα λογικά της ηρωίδας σαλεύουν, κάνει το άλμα στην παραφροσύνη και... γίνεται Ολυμπιακός! Επειτα, θα χρειαζόμασταν και έναν νέο Ντονιτσέτι να το κάνει μελόδραμα... (Φυσικά, μια τέτοια μεταστροφή είναι απίθανο να συμβεί, αλλά όχι απολύτως απίθανο, δοθέντος ότι, κατά το παρελθόν, η Λιάνα Κανέλλη υπήρξε και ΚΟΔΗΣΟ...)

Πέρα από αστεϊσμούς, πάντως, η επιλογή είναι ένα πλήγμα για την «Πασιονάρια» της εγχωρίου κουκουεδίας, καθ’ όσον ο βασικός μέτοχος του Παναθηναϊκού έλεγε ευθέως στους συνομιλητές του ότι έψαχνε για τη θέση του προέδρου «πολιτικό, ώστε με τον δυναμισμό του να προστατεύει την ομάδα από διοικητικές συνωμοσίες κ. λπ.». Τον περιέγραφε μάλιστα ως «κάτι ανάμεσα στον Καραμανλή και την Κανέλλη». Τον βρήκε στο πρόσωπο του Νίκου Κωνσταντόπουλου. Ομως, κατεβαίνοντας παρακάτω την κλίμακα της φυσικής ιεραρχίας στην πλάση, συναντούμε τον παλαιό πολιτικό Κίμωνα Κουλούρη, για τον οποίο πιθανολογώ ότι θα έκανε σχεδόν οτιδήποτε (ανταύγειες στα μαλλιά, μπότοξ κ. λπ.) προκειμένου να δει τον εαυτό του πρόεδρο της ιστορικής ομάδας. Αλλά αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί ποτέ, παρά μόνο σε έναν κόσμο όπου Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα ήταν ο Ν. Αλέφαντος...

Kalimera!

Στις 23 Μαΐου, στη στήλη «Γεύμα με την Καθημερινή», ο υπουργός Πωλ Τζερούλανος είχε ερωτηθεί από τη συνάδελφο Μ. Πουρνάρα για το απαράδεκτο και ολοένα συχνότερο φαινόμενο να βρίσκουν οι τουρίστες τους αρχαιολογικούς χώρους κλειστούς, όπως έγινε χθες στην Ακρόπολη. «Πήραμε τη γενναία απόφαση τον χειμώνα να βάλουμε μια τάξη στον τρόπο με τον οποίο γίνονται οι προσλήψεις. Είναι ντροπή να βρίσκουν οι ξένοι κλειστά τα μουσεία ή τους αρχαιολογικούς χώρους». Αυτό ήταν ό, τι είχε να πει για το θέμα και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε! Χθες δεν είχε να προσθέσει τίποτε. Ούτε καν μια βόλτα δεν πέρασε από την Ακρόπολη, να δει τον κόσμο που υφίστατο την ταλαιπωρία της αναμονής κάτω από τον ήλιο και να τους πει, βρε αδερφέ, μια «kalimera»!

Ωστόσο, η προσέγγιση του Πωλ στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι χαρακτηριστική του τρόπου σκέψης του. Επειδή αδυνατεί να λύσει το οποιοδήποτε πρόβλημα βρίσκει μπροστά του, προτιμά να επανασχεδιάζει το όλο ζήτημα εξ αρχής. Φαντασθείτε, ας πούμε, έναν στρατηγό, στον οποίο ανατίθεται σε καιρό πολέμου η διοίκηση μιας μεραρχίας και το πρώτο πράγμα που κάνει αυτός είναι να ζητήσει να σταματήσει ο πόλεμος και να ξεκινήσει πάλι από την αρχή, επειδή ο ίδιος δεν συμφωνεί με την ώς τώρα εξέλιξή του. Κάτι παρεμφερές είναι ο Πωλ...

Για τα πανηγύρια

Μέσα από ένα θαμπό -τελείως ψόφιο- τυρκουάζ στο φόντο, με τη γροθιά υψωμένη και το μονίμως θυμωμένο πρόσωπό του παγωμένο σε έναν άγριο μορφασμό, που μάλλον δείχνει επαναστατικό πάθος, ο Αλέξης Τσίπρας μάς κοιτάζει από την αφίσα της Νεολαίας Συνασπισμού, που διαφημίζει την ομιλία του σε «προφεστιβαλική» εκδήλωση της οργάνωσης. «Θα μιλήσει ο Αλέξης Τσίπρας, πρόεδρος Κ. Ο. ΣΥΡΙΖΑ», αναγγέλλει η αφίσα και ακριβώς από κάτω προστίθεται, με λίγο μικρότερα γράμματα, το χαριτωμένο «θα ακολουθήσει γλέντι με ρεμπέτικα και λαϊκά»...

Χοντράδες

Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης έβγαλε ανακοίνωση με την οποία καταγγέλλει την κυβέρνηση επειδή επαναφέρει τα «φρουτάκια» και ζητεί τη θέσπιση «Ανεξάρτητης Αρχής Παιγνίων». Το γεγονός θα περιοριζόταν στον φυσικό χώρο του, τη σφαίρα του γελοίου, και δεν θα γινόταν λυπηρό, αν ο τίτλος της ανακοίνωσης δεν είχε ως εξής: «Δήλωση του νομάρχη Θεσσαλονίκης Π. Ψωμιάδη για τους κουλοχέρηδες». Κατά τα λοιπά, ο Ψωμιάδης διαφημίζει την ευαισθησία του για τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Τι τα θέλετε όμως; Εξεστι Κλαζομενίοις, ως γνωστόν...

Λαχτάρες

Είχα μια συζήτηση την περασμένη Δευτέρα με πολιτευόμενο της Ν. Δ. και έθεσα υπ’ όψιν του δημοσίευμα του ελληνικού Τύπου για τον λίβελο κατά του Κώστα Καραμανλή από το γαλλικό περιοδικό «Marianne». Ως εκείνη την ώρα, ο άνθρωπος αγνοούσε το γεγονός. Διάβασε το δημοσίευμα συνοφρυωμένος και, όταν έφθασε στα μεταφρασμένα αποσπάσματα του γαλλικού δημοσιεύματος, μονολόγησε σχεδόν τρομοκρατημένος: «Θεέ μου, ο Ευάγγελος θα έπαθε εγκεφαλικό...» Εννοούσε τον Αντώναρο, άτυπο θεματοφύλακα της κληρονομιάς του Κώστα Καραμανλή - αλλά ντράπηκα να γίνω αδιάκριτος ρωτώντας. Πάντως, για το πώς εξέλαβε τον λίβελο ο ίδιος ο θιγόμενος δεν πρέπει να ανησυχεί κανείς. Η Γαλλία βρίσκεται πάρα πολύ μακριά από τον παράδεισο της Ραφήνας...

Παρά τρίχα

Πάντοτε με εντυπωσίαζαν εκείνες οι στιγμές όπου η παρέμβαση της τύχης -και τίποτε άλλο- θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία των ιστορικών γεγονότων, ιδίως μάλιστα όταν το σκέπτομαι σε συνδυασμό με την αμεριμνησία των θνητών, εκείνη την ώρα, για την τυχαία εξέλιξη που θα σφραγίσει τη μοίρα τους. Συγγνώμη για την αμπελοφιλοσοφία, αλλά δεν μπορώ να διώξω αυτές τις σκέψεις, αφ’ ότου έμαθα πόσο κινδύνευσαν οι επιβάτες των δύο ελληνικών αεροπορικών εταιρειών, που επέστρεφαν στην Αθήνα από τις Βρυξέλλες την περασμένη Δευτέρα! Παραλύω στη σκέψη ότι Γιώργος Παπακωνσταντίνου, Τίνα Μπιρμπίλη και Σταύρος Λαμπρινίδης ήσαν όλοι μαζί στο ίδιο αεροπλάνο και κινδύνευσαν... Αν συνέβαινε το απευκταίον, η χώρα θα βασιζόταν πια στο μυαλό του Πωλ, του φον Δρούτσα και, ασφαλώς, του Γιώργου...