»O Καραμανλης ειναι η ελπιδα

του Κώστα Γιαννακίδη Protagon.gr

Ακούω τον Αντώνη Σαμαρά στο ραδιοφωνικό σποτ της Νέας Δημοκρατίας. «Το κόμμα των αξιών και των αξίων.» Καλό, αρκεί να ακουστεί σε λέσχη αποστράτων σε διαφημιστικό διάλλειμα της ΕΡΤ 3 ή από το γλυκό στόμα του Γιώργου Αυτιά. Μέχρι εκεί. Και ο Δημήτρης Αβραμόπουλος να υψώνει το δάχτυλο λέγοντας ότι το κόμμα πραγματοποιεί νέο ξεκίνημα, λες και τρέχει windows και.. κάνει restart. Αυτή τη φορά απαλλαγμένο από αγκυλώσεις, τζάκια και αναχρονιστικές νοοτροπίες. Και όμως, κανένας δεν σηκώνεται να ρωτήσει τον Αβραμόπουλο για ποιο λόγο ο ίδιος υπηρετούσε επί σειρά ετών τις αγκυλώσεις, τα τζάκια και τις αναχρονιστικές νοοτροπίες.

Αλλά ποιος να ρωτήσει και γιατί; Οι άνθρωποι γνωρίζουν ότι ο πολιτικός λόγος γράφεται με συνταγή telemarketing: κανένας δεν πιστεύει ότι θα αδυνατίσει με τα χαπάκια, αλλά εκεί έξω υπάρχουν αρκετοί αφελείς και απελπισμένοι. Επίσης υπάρχουν και αρκετοί ηλίθιοι-ποτέ κανένας δεν μπόρεσε να προσδιορίσει με ακρίβεια τα συστατικά του μίγματος.

Ο Σαμαράς, λοιπόν, δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Θα απεθυνθεί στο παραδοσιακό κοινό, θα δείξει τη σφραγίδα του κόμματος και θα πει περίπου όσα έλεγε ο Γιώργος όταν ήτα,ν αρχηγός της αντιπολίτευσης. Ο Γιώργος βέβαια είναι ένα βήμα πριν πει όσα έλεγε ο Καραμανλής ως πρωθυπουργος, λες και υπάρχει ένα ράφι από το οποίο ο καθένας κατεβάζει το ρόλο του.

Και ο Καραμανλής; Εδώ είμαστε! Ο Καραμανλής χειροκροτήθηκε στο συνέδριο! Ναι, χειροκροτήθηκε. Υποθέτω ότι θα θέλατε να μάθετε ποιοι είναι αυτοί που χειροκροτούν τον Καραμανλή. Δεν γίνεται, είναι πλέον αρκετοί. Αύριο θα είναι περισσότεροι. Και αυτή είναι η μοναδική χαραμάδα αισιοδοξίας για ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Οσο υπάρχουν άνθρωποι που χειροκροτούν τον Καραμανλή, ο Αβραμόπουλος θα ακούγεται πειστικός, ο Σαμαράς σύγχρονος και ο Γιώργος συνεπής.