»Too little, too late...

ellispoint

Η αλληλεγγύη έρχεται, η Ελλάδα φεύγει... Ή άλλως, μπορεί να μη γίναμε τελικά η «Lehman Brothers της Ευρώπης», γίναμε όμως σίγουρα η «Ιφιγένεια της Ευρώπης».

Η Ευρώπη ξύπνησε, ναι, και τρέχει: Τρέχουν και συνεδριάζουν σήμερα Εcofin, Κομισιόν και Ευρωπαϊκή Τράπεζα μαζί. Τρέχουν να προλάβουν τις αιμοδιψείς αγορές και τους serial killers διεθνείς οίκους. Τρέχουν να στήσουν, εν μία νυκτί, «Ταμείο Σταθερότητας» αμιγώς ευρωπαϊκό – άνευ ΔΝΤ και άνευ.. γερμανικών αντιρρήσεων – για να σώσουν το ευρώ. Τρέχουν να προλάβουν το άνοιγμα των αγορών και την τελική, ολοκληρωτική επίθεση των απανταχού κερδοσκόπων κατά της Πορτογαλίας και της Ισπανίας.

Η Ευρώπη ξύπνησε, ναι – αλλά, δυστυχώς, ξύπνησε αργά για εμάς: Εμείς τελούμε ήδη υπό την ευγενή κηδεμονία του Ντομινίκ Σρος-Καν. Εμείς είμαστε – και θα παραμείνουμε όπως όλα δείχνουν – η μοναδική χώρα της ευρωζώνης που προσέφυγε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Εμείς είμαστε η «ειδική περίπτωση» - το «μαύρο πρόβατο» που το έβαλαν σε καραντίνα, το απέσυραν από τις αγορές για να κάνει ...προεκλογική εκστρατεία η Ανγκελα Μέρκελ.

Εμείς μπορεί απλώς και να ήμασταν ένα ...όμορφο, μικρό άλλοθι για να γίνουν όλοι οι υπόλοιποι ευτυχείς: Οι Γερμανοί γιατί έχουν φθηνότερο ευρώ, οι κερδοσκόποι γιατί βρήκαν έτοιμο, στρωμένο πάρτι, οι Ισπανοί και οι Πορτογάλοι γιατί διασώζονται έστω στο «και πέντε».

Η Ευρώπη ξύπνησε, ναι – αλλά είναι πια μια μικρή Ευρώπη: Ένα κλαμπ ολίγων και μοιραίων που μετρά τα όρια και τις δυνάμεις του μέχρι να ...δεχτεί τηλεφώνημα από το Λευκό Οίκο.

Σ’ αυτή την Ευρώπη, μπορεί κι εμείς να ήμασταν οι ιδανικοί αυτόχειρες: Τριγυρνώντας, επί χρόνια, σ’ ένα ξένο πάρτι αμέριμνοι, ανύποπτοι και – μερικοί εξ ημών – τραγικά μοιραίοι...

Νικόλ Λειβαδάρη