»Περι blogs και ανωνυμιας

Θάνος Δημάδης ellispoint

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθώ με ενδιαφέρον μία συζήτηση που γίνεται για το ρόλο των blogs στη χώρα μας. Αφορμή ήταν οι φήμες που διέρρευσαν μέσω διαδικτύου για επικείμενη παραίτηση της Υπουργού Παιδείας κ. Διαμαντοπούλου. Δε θα σταθώ στο αν οι κατηγορίες ήταν πειστικές ή απλά ήταν ένα ράδιο αρβύλα για να προκαλέσει απλά και μόνο ντόρο και αναταραχή στο..

κυβερνητικό στρατόπεδο, το οποίο ήταν ήδη μουδιασμένο από την καρατόμηση Γκερέκου. Να σημειώσω απλά ότι τα blogs και εκείνο το πρωινό, που αποκαλύφθηκε η υπόθεση Βοσκόπουλου, καλούσαν από τις πρώτες ώρες την πρώην Υφυπουργό σε παραίτηση, χωρίς να αφήνουν περιθώρια στην κυβέρνηση να αναδιπλωθεί.

Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει ένα κοινός παρονομαστής. Τα blogs έχουν αποκτήσει και στην Ελλάδα έναν ολοένα και πιο παρεμβατικό ρόλο. Διαμορφώνουν κλίμα, δημιουργούν εντυπώσεις, σχολιάζουν τα πάντα και τους πάντες χωρίς να υπόκεινται σε κανενός είδους λογοκρισία. Και αυτό είναι το στοιχείο καινοτομίας τους, που κάνει τους ιστοχώρους να είναι μέσα αδιαμεσολάβητης μετάδοσης μηνυμάτων μεταξύ του πομπού και του δέκτη. Σε μία συγκυρία που τα παραδοσιακά Μέσα Ενημέρωσης θεωρούνται από την πλειοψηφία του κόσμου ταυτισμένα με διαπλεκόμενα συμφέροντα και μέρος ενός χρεοκοπημένου συστήματος, τα blogs έρχονται να καλύψουν αυτό το κενό αξιοπιστίας που βλέπουν οι πολίτες να υπάρχει.

Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Πόσο αξιόπιστη όμως μπορεί να είναι μία πληροφορία, η οποία μεταδίδεται μέσα σε λίγα λεπτά μέσα από το Διαδίκτυο όταν ο δέκτης της αγνοεί τον πομπό της και κατά συνέπεια αδυνατεί να ελέγξει την εγκυρότητά της. Μέχρι σήμερα στη δημοσιογραφία αλλά και σε κάθε μέσο εκφοράς δημόσιου λόγου καθένας ήταν και είναι υπόλογος για ό,τι λέει. Στο διαδίκτυο η ανωνυμία επιτρέπει μεν στον καθένα να εκφράζεται ελεύθερα- και ορθώς συμβαίνει αυτό, αφού έτσι νοείται η δημοκρατία και η ελευθερία του λόγου- επιτρέπει όμως την ίδια στιγμή στρεβλώσεις αυτής της ελευθερίας. Όσο το διαδίκτυο παραμένει υπό αυτό το καθεστώς της ανωνυμίας τόσο ο χώρος που θα έπρεπε να είναι forum πραγματικής δημόσιας έκφρασης όσων δεν τους δίνεται η πρόσβαση σε παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, θα μετατρέπεται σε ζούγκλα κατ’ αρχήν αναρχίας και εν συνεχεία ανυποληψίας.

Σε μία τέτοια περίοδο κατά την οποία τo μεταπολιτευτικό μας σύστημα δοκιμάζεται σκληρά, τα blogs καλούνται να αναλάβουν ρόλο για να βγει η κοινωνία από το τέλμα. Να κινητοποιήσουν εκείνες τις δυνάμεις που για χρόνια έμεναν στο περιθώριο, δεν ακουγόταν η φωνή τους, τους είχε αφαιρεθεί το δικαίωμα να συνδιαμορφώνουν το αύριο. Πριν φθάσουμε στο σημείο η εκάστοτε εξουσία να επιβάλλει όρους φίμωσης τους, ο κόσμος των blogs χρειάζεται να αυτοπροστατευθεί απ’ όσους με αφορμή την ανωνυμία τους, βάλλουν εναντίον τους. Αυτή η νέα έκφραση του διαδικτύου ας αποδείξει ότι δεν έχει τίποτα ούτε να φοβηθεί ούτε να κρύψει λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους αλλά μιλώντας και με ονοματεπώνυμο.