»Η... εθελουσία εξοδος!

Από τον Παναγιώτη Δ. Παναγιώτου «E» 10/5

Η κυρία Μπακογιάννη προφανώς δεν... διεγράφη από τη ΝΔ! Η ίδια με μεγάλη προσοχή οργάνωσε την αποχώρησή της, «φιλοτεχνώντας» και τους όρους της «εθελουσίας» απομάκρυνσής της. Η επιλογή της δεν στηρίζεται τόσο σε «θέματα αρχών», όπως λ.χ. ο «μηχανισμός στήριξης» και η ευρωπαϊκή βοήθεια για την αποτροπή της χρεοκοπίας της χώρας, όσο σε μια ευρύτερη ανάλυση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στη..ώρα.

Δεν ισχυριζόμαστε ότι δεν επέδειξε με τη στάση της συνέπεια στις απόψεις της. Πλην όμως, πολλές φορές στο παρελθόν, χάριν διαφόρων σκοπιμοτήτων (κομματικής πειθαρχίας, άλλων συμφωνιών κ.λπ.), είχε βρει τρόπους να τις παρακάμψει. Και βεβαίως, η «στάση αρχής» δεν συμβιβάζεται με την παράλληλη προτροπή στους πολιτικούς φίλους της να «τηρήσουν» την «κομματική πειθαρχία»... Προς το παρόν, η κ. Μπακογιάννη επιλέγει, με την «έξοδό της» από το «κομματικό πλαίσιο», να διασφαλίσει τη δυνατότητα να κινηθεί η ίδια με τη μεγαλύτερη δυνατή πολιτική ελευθερία. Ενώ παράλληλα, οι φιλικές της πολιτικές δυνάμεις παραμένουν, εν είδει «ευρύτερου θύλακος», στη ΝΔ, μέχρι τη στιγμή της διαμόρφωσης πολιτικών συνθηκών για μια «νέα αρχή». Φαίνεται να εκτιμά (σε συνδυασμό με την εσωκομματική ήττα της) ότι το «προϊόν ΝΔ» τείνει να εξαντλήσει οποιαδήποτε μελλοντική δυναμική, σ’ ένα πλαίσιο βέβαια κατάρρευσης των ορίων του υφιστάμενου πολιτικού πλαισίου, όπου τα πρώτα σημάδια είναι έκδηλα. Το ερώτημα είναι αν με «πολιτική αναπαλαίωση», έστω και με νέες προσμείξεις ή αναμείξεις, μπορεί να εκφραστεί η «νέα μεταπολίτευση». Ιδιαίτερα όταν η κ. Μπακογιάννη είναι ένα από τα πλέον εκτεθειμένα και «φθαρμένα» πολιτικά πρόσωπα του «κύκλου» που λήγει...

Τίποτα δεν μπορεί να προεξοφληθεί με απόλυτο τρόπο. Αλλού έχουμε εξαφάνιση του παλαιού πολιτικού κόσμου, αλλού διάφορα «μείγματα» και αλλού γενναίες επιβιώσεις...

Ολα, τελικά, θα εξαρτηθούν από την επιτυχία ή όχι της δύσκολης προσπάθειας ανασυγκρότησης και εξόδου από την κρίση, που έχουν αναλάβει ο κ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ.

Επίσης καθοριστικό ρόλο θα παίξει το εάν οι αναπόφευκτες ανατροπές του πολιτικού σκηνικού θα γίνουν με οργή, αλλά «συντεταγμένα» και με θεσμικές τομές, ή η κατάσταση θα «ξεφύγει» και θα γίνουν με «απορρυθμιστικές» διαδικασίες. Ερώτημα τελικά αποτελεί γιατί ο κ. Σαμαράς με τη «διαγραφή» διευκόλυνε τη στρατηγική της κ. Μπακογιάννη. Οχι επειδή θα απεφεύγετο το «μοιραίο». Αλλά γιατί έγινε με τους καλύτερους δυνατούς όρους για την κ. Μπακογιάννη!

Τι να πούμε; Ισως γιατί το «στενό επιτελείο» του κ. Σαμαρά έχει μια τάση να εξαντλείται σε κοντόφθαλμους «τακτικισμούς» υποτιμώντας τους ευρύτερους στρατηγικούς ορίζοντες...