»Το «στοιχημα» δεν κερδηθηκε ακομα...

Γράφει ο ΜΠΑΡΤΖΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΕΘΝΟΣ

Σε λίγες μέρες συμπληρώνεται το πρώτο εξάμηνο της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Είναι νωρίς ακόμη για αξιολογήσεις και συμπεράσματα. Από την άλλη, όμως, είναι αλήθεια ότι καμία άλλη μεταπολιτευτική κυβέρνηση με την ανάληψη της εξουσίας δεν βρέθηκε στη δίνη μιας τόσο μεγάλης -υπαρξιακής για τη χώρα- οικονομικής κρίσης και διεθνούς αναξιοπιστίας. Οσο κι αν κάποιος υποψιαζόταν τα «χάλια» στα οποία είχε οδηγήσει τη χώρα η ΝΔ, ουδείς γνώριζε την έκταση και το βάθος του προβλήματος. Εκτός, βέβαια, από τον κ. Καραμανλή και τη στενή ηγετική ομάδα του, που «το έβαλαν στα πόδια» όταν είδαν το «σκάφος» να πηγαίνει με δική τους.. ευθύνη «κατευθείαν στα βράχια».

Το ΠΑΣΟΚ, τις πρώτες μέρες της διακυβέρνησής του και αφού αντιλήφθηκε την έκταση του προβλήματος, ζήτησε ευρωπαϊκή συμπαράσταση για την εφαρμογή ενός χρονικά μεγαλύτερου και κοινωνικά ηπιότερου προγράμματος ανασυγκρότησης. Τέτοια συμπαράσταση όχι μόνο δεν του δόθηκε, αλλά με την αρνητική στάση τους όργανα και ηγετικές προσωπικότητες της ΕΕ ευνόησαν μια κερδοσκοπική επίθεση κατά της Ελλάδας. Υποτιμώντας ακόμα και το γεγονός ότι η «διεθνοποίηση» του ελληνικού προβλήματος στρέφεται σε τελευταία ανάλυση κατά της σταθερότητας του ευρώ και της ευρωζώνης. Αυτό, βέβαια, το «αισθάνθηκαν» αργότερα. Ενώ τώρα τους «προβληματίζει» σοβαρά... Σε αυτό το δυσμενές πλαίσιο, με μια υπερχρεωμένη χώρα που δεν έχει να «πληρώσει μισθούς και συντάξεις», με «δανειστές-κοράκια» και σε ένα οικονομικά αλληλοεξαρτώμενο ευρωπαϊκό περιβάλλον, το ΠΑΣΟΚ δεν είχε πολλά περιθώρια επιλογών. Συνειδητοποίησε -σχετικά γρήγορα- την ανάγκη προσαρμογής και αναθεώρησης του προεκλογικού του προγράμματος και μπήκε στη «μάχη» ώστε η χώρα να αποφύγει με κάθε τρόπο τη χρεοκοπία. Αυτή είναι η πραγματική λέξη και ας μη μας τρομάζει πια. Είναι το πρώτιστο πολιτικό καθήκον.

Ετσι πήρε τα «σκληρά μέτρα» που εν πολλοίς μας επεβλήθησαν από την ΕΕ και παράλληλα ζητήσαμε «ευρωπαϊκή στήριξη». Γιατί χωρίς «στήριξη» τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα. Η «στήριξη» που δόθηκε είναι ένα «δίχτυ ασφαλείας» εσχάτης ανάγκης. Οχι, όμως, ό,τι χρειαζόταν η χώρα. Με αμφισβητούμενες διατυπώσεις, συγκεχυμένες αρμοδιότητες και δυσκολίες εφαρμογής. Οι «αγορές» το κατάλαβαν και γι’ αυτό η ποθητή αποκλιμάκωση των επιτοκίων δεν έρχεται. Απ’ ό,τι φαίνεται θα δυσκολευτούμε και τον Μάιο.

Ο δρόμος θα είναι δύσβατος. Χρειάζεται γρήγορη και αποτελεσματική εφαρμογή των μέτρων. Λιγότερα λόγια, περισσότερα έργα. Αμεσα διαρθρωτικές αλλαγές, με σαφές και καθαρό στίγμα. Το «στοίχημα» ότι θα αποφύγουμε το αδιέξοδο δεν έχει ακόμα κερδηθεί...