»Συγχρονο μανατζμεντ...

Από τον Παναγιώτη Δ. Παναγιώτου «E» 6/4

Η αγάπη του κ. Παπανδρέου για τις σύγχρονες μεθόδους μάνατζμεντ δεν είναι άγνωστη. Ούτε χρειαζόταν ο «μετρητής επιδόσεων» του κ. Πάγκαλου για τους υπουργούς και η διάλεξη του εκ Χάρβαρντ ορμώμενου κ. Ρόναλντ Χάιφετζ «περί ηγεσίας», για να επιβεβαιωθεί η «διαφορετική ματιά» του πρωθυπουργού για τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας του «πολιτικού φαινομένου». Η προσαρμογή στις «νέες μεθόδους» άσκησης εξουσίας ενός «ακραία παραδοσιακού πολιτικού ζώου», όπως ο κ. Πάγκαλος, ήταν έκπληξη. Αντίθετα, η μη συμμετοχή αυτού που ..
ονομάζεται πιο παραδοσιακό ΠΑΣΟΚ, στη διάλεξη του κ. Χάιφετζ, αναμενόμενη... Επί της ουσίας, η «μέτρηση επίδοσης» των υπουργών, με τεχνοκρατικούς πίνακες απόδοσης και κυρίως η δημοσιοποίησή τους (παρά τις αντιδράσεις που προκάλεσε), είναι μια δημόσια αξιολόγηση των επιδόσεων του υπουργικού συμβουλίου. Τα συμπεράσματά της δεν απέχουν πολύ από την εικόνα της κοινής γνώμης. Επιβεβαιώνεται μια μορφή «ολιγωρίας».

Συνήθως τα μοντέλα αξιολόγησης καταλήγουν σε συμπεράσματα που συμπίπτουν με τις γενικές εντυπώσεις της κοινής γνώμης. Η αξία τους βρίσκεται στο ότι η επιβεβαίωση γίνεται από «ειδικούς». Δεν ξέρω αν θα αντέξει η κυβέρνηση σε εσωτερικές αξιολογήσεις που θα δημοσιοποιούνται. Ούτε αν αυτές θα καταφέρουν να ξεφύγουν από τον συνήθη κίνδυνο: να εκπέσουν σε συνήθεις γραφειοκρατικές και τυπικά επαναλαμβανόμενες εκθέσεις, μικρής σημασίας, όπως συμβαίνει στο Δημόσιο, όπου βέβαια υπάρχει κάποιας μορφής αξιολόγηση... Πάντως, όσο ο χρόνος περνάει -άρα και οι περίοδοι ανοχής- τόσο οι αυτο-αξιολογήσεις γίνονται πιο δύσκολες και σταδιακά εξαφανίζονται. Αυτό τουλάχιστον μας διδάσκει η εμπειρία...

Η διάλεξη του κ. Χάιφετζ υπάγεται στις μεθόδους του σύγχρονου μάνατζμεντ, στην κατηγορία της δημιουργικής σκέψης. Δεν αρκεί το «μεροδούλι - μεροφάι» της καθημερινής τρέχουσας πολιτικής. Οι πολιτικοί πρέπει παράλληλα να καλλιεργούν ένα περιβάλλον αποστασιοποιημένης και θεωρητικά ευρύτερης (με άλλη ματιά) επαναπροσέγγισης και επανεκτίμησης αυτού που κάνουν. Μ’ αυτή την έννοια είναι χρήσιμα τέτοια «διαλείμματα» από την τρέχουσα καθημερινότητα. Το πρόβλημα με το σύγχρονο πολιτικό μάνατζμεντ και τα προφανή θετικά του στοιχεία βρίσκεται αλλού. Ενώ ευνοεί την ατομική συμμετοχή και ευθύνη, δηλαδή τη συμμετοχικότητα, δεν πολυ-γουστάρει τη συλλογικότητα, δηλαδή τα συλλογικά υποκείμενα, με δεσμευτικότητα και «συμπύκνωση». Αυτό «αλλάζει» δομικά και τη λειτουργία της κυβέρνησης και τη λειτουργία του κόμματος. Ισως είναι και ο λόγος για τον οποίο ένα πιο πολιτικά παραδοσιακό τμήμα του ΠΑΣΟΚ, όταν δεν αυτοσαρκάζεται με χιούμορ, βλέπει συνειδητά ή ασυνείδητα με πολλή δυσπιστία όλα αυτά...

Παναγιώτης Δ. Παναγιώτου
panpan@pegasus.gr