»Blame game

ellispoint
Το blame game του κομματικό-πολιτικού μας συστήματος δεν πείθει πια κανέναν.

Ήταν τόσο «απλό» και ταυτόχρονα τόσο οδυνηρό. Και για να μπούμε στην «λογοτεχνική-αλληγορική» διάθεση του πρωθυπουργού από το Καστελόριζο, μπορούμε να προσθέσουμε στην Καβαφική αναφορά της Ιθάκης και την σουρεαλιστική εκδοχή του Εμπειρίκου με τον τίτλο του βιβλίου του «Η σήμερον ως αύριον και ως χθες».

Αλλά για να προσγειωθούμε στα καθόλου λογοτεχνικά (που θα μας χρειαστούν όμως ως φιλοσοφικές αναζητήσεις στις δύσκολες ώρες που.. ήρθαν ) , ας προσπαθήσουν την ύστατη ώρα οι πολιτικοί μας , να κάνουν την απαραίτητη κίνηση. Να μιλήσουν , για πρώτη φορά με αλήθειες , στοιχεία και αριθμούς, προοπτικές , θυσίες , κινδύνους, Τα εξωραϊσμένα λόγια δεν συνεισφέρουν ούτε καν στον ετοιμοθάνατο , αφού το ένστικτο της ζωής και του θανάτου μας εξοπλίζει όλους έτσι κι αλλιώς με μια αυτονόητη γνώση του επικείμενου.

Δεν έχει λοιπόν περιθώριο κανείς από την πολιτική σκηνή να παίζει με τους όρους ενός πολιτικού συστήματος κομματικού φτιασιδώματος , μισής αλήθειας και της κολοκυθιάς του ποιος φταίει παραπάνω. Αυτό το κυρίαρχο παιχνίδι του blame game δεν έχει πλέον κανένα περιθώριο ζωής . Μάλλον, είναι ήδη νεκρό. Γι αυτό δεν νομίζω ότι ήταν χρήσιμη η αναφορά του πρωθυπουργού την επόμενη της ανακοίνωσης της εισόδου μας στον μηχανισμό στήριξης, από ένα άλλο νησί, από τη Ρόδο αυτή τη φορά , ότι θα προσπαθήσουμε να αποτινάξουμε από πάνω μας το ζυγό της επιτήρησης στην οποία έχουμε μπεί.

Ούτε ξεγέλασε κανέναν η μη αναφορά (από το Καστελόριζο) του Διεθνούς Nομισματικού Tαμείου , σαν να ξορκίζαμε τις κακές λέξεις, φτού κακά , όπως λέγαμε παιδιά.Και το ΔΝΤ είναι εδώ και όλοι οι άλλοι που θέλουμε να αποτινάξουμε από πάνω μας , μόλις ήρθαν, γιατί τους καλέσαμε επειγόντως, για να μην χρεοκοπήσουμε επισήμως. Και επειδή εμείς κάνουμε και πως δεν το θυμόμαστε, ήρθε μέσα σε λίγες ώρες η δήλωση του Ντομινίκ Στρός Κάν , από την έδρας του ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον, ότι συζητούν ήδη με την Ελλάδα τα μέτρα και τις προϋποθέσεις της χρηματοδότησης, να μας προσγείώσει. Οπως είπε αφοπλιστικά και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ο Θ. Πάγκαλος (ο συγκεκριμένος πολιτικός το συνηθίζει) «δεν έχουμε και πολλά περιθώρια να βάζουμε κόκκινες γραμμές στην διαπραγμάτευση, αφού εμείς αιτούμεθα...».

Όπως βεβαίως δεν μπορεί να ακούει κανείς τον κ. Σαμαρά , όταν πριν λίγες μέρες από το Ναύπλιο, μιλούσε για την αδιαπραγμάτευτη στάση του κόμματος του ενάντια στο ΔΝΤ και ύστερα από λίγο τα στελέχη του μιλούσαν για μονόδρομο για τον οποίο όμως φταίει η τωρινή κυβέρνηση , με το ανερυθρίαστο εφεύρημα ότι αυτοί παρέδωσαν κρίση χρέους και ελλείμματος και το ΠΑΣΟΚ το μετέτρεψε σε κρίση δανεισμού!

Για να μη μιλήσουμε για τον κ. Καρατζαφέρη ο οποίος στις αλλεπάλληλες αλλαγές πλεύσης του, προχτές κατέληξε(προς το παρόν) στο ότι η προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης είναι μια μεγάλη ήττα της χώρας , ενώ είχε βραχνιάσει να επαναλαμβάνει ότι αυτό έπρεπε να το έχουμε ήδη κάνει γιατί η χρεοκοπία μας χτύπαγε την πόρτα.... Το blame game του κομματικό-πολιτικού μας συστήματος δεν πείθει πια κανέναν. Μάλλον αρχίζει τώρα, το blame game της κοινωνίας εναντίον του.

Υ.Γ: Του λόγου το αληθές έρχονται να αποδείξουν και οι σημερινές δημοσκοπήσεις: Με τη συντριπτική πλειοψηφία να καταλογίζει ευθύνες για την κρίση σε σύσσωμο το πολιτικό σύστημα και να προϊδεάζει για κοινωνική έκρηξη. Xαρακτηριστικά, δε, είναι τα ευρήματα της Alco στο Πρώτο Θέμα: Το 85% θεωρεί μεν πως ο Κώστας Καραμανλής γνώριζε την τραγική κατάσταση της οικονομίας και απέδρασε, το 65% όμως επιρρίπτει τις ευθύνες της κρίσης συνολικά στους πολιτικούς και στο Δημόσιο. Κι επίσης το 66% πιστεύει πως ο Γιώργος Παπανδρέου άργησε κι έκανε λάθος χειρισμούς.