»[ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΑ ]

Θεία δίκη
Του Ι. Κ. Πρετεντέρη jpretenteris@dolnet.gr NEA

Η ΣΥΝΤΡΙΒΗ της γαλλικής Κεντροδεξιάς στις περιφερειακές εκλογές της Κυριακής είναι η δεύτερη εξαίρεση στον κανόνα ότι «η κρίση στρίβει δεξιά»- η πρώτη εξαίρεση ήταν η Ελλάδα, τον περασμένο Οκτώβριο.
ΚΑΤΑ ΤΑ άλλα, σχεδόν όλες οι εκλογικές αναμετρήσεις τον τελευταίο ενάμιση χρόνο στην Ευρώπη, και με αποκορύφωμα τις ευρωεκλογές του 2009, οδήγησαν σε επικράτηση της Κεντροδεξιάς.
ΗΤΑΝ ΑΡΑΓΕ υποχρεωτικό; Υποθέτω πως όχι. Είναι όμως μια πρώτη απάντηση σε όσους ισχυρίζονταν, όπως ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ, ότι η..
οικονομική κρίση θα αποδειχθεί για τον καπιταλισμό ό,τι ήταν το Τσερνόμπιλ για την πυρηνική ενέργεια. Τρίχες!
ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, ΑΥΤΟ που ενδεχομένως αναδεικνύει η κρίση και αναζητούν οι ψηφοφόροι δεν είναι ούτε η καταδίκη του καπιταλισμού, ούτε η ιδεολογική καθαρότητα, ούτε η κοινωνική αναμέτρηση.
ΕΙΝΑΙ Η διαχειριστική επάρκεια. Είναι, δηλαδή, η ικανότητα μιας παράταξης να αντιμετωπίσει την κρίση με αποτελεσματικότητα, σοβαρότητα και αίσθημα δικαιοσύνης, χωρίς μεγάλες φασαρίες και αντιδράσεις.
ΑΥΤΗ Η επάρκεια δεν έχει ιδεολογικό πρόσημο ούτε εκχωρείται διά παντός. Αλλού την προσωποποιεί η Άνγκελα Μέρκελ και αλλού ο Σαρκοζί ή ο Θαπατέρο, έως ότου αποδειχθεί ότι κάποιος άλλος μπορεί να τα πάει καλύτερα. Γι΄ αυτό η πιστοποίησή της είναι μια διαρκής διαδικασία- ευτυχώς!
ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ στα δικά μας: διαχειριστικά κατέρρευσε η Ν.Δ., στο όνομα μιας καλύτερης διαχείρισης εκλήθη το ΠαΣοΚ να κυβερνήσει και σε αυτό το πεδίο θα κριθεί.
ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ είναι αν το έχουν συνειδητοποιήσει όλοι. Υποψιάζομαι ότι μια μερίδα βουλευτών και στελεχών της συμπολίτευσης θεωρεί ότι η κυβέρνηση θα κριθεί όχι ως προς την αποτελεσματικότητα της δράσης της, αλλά ως προς κάποια (συνήθως δασύτριχη) ρητορική των επιλογών της.
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ πολιτική ανοησία. Η οποία εκθέτει πρωτίστως εκείνους που την επινόησαν.
ΥΠΗΡΞΑΝ, ΑΣ πούμε, συνδικαλιστές και στελέχη του ΠαΣοΚ που οικοδόμησαν μια σχηματική αντίθεση ανάμεσα σε μια υποτιθέμενη «αριστερή πολιτική» που εξέφραζαν οι ίδιοι και στις «επιταγές των αγορών».
ΚΑΙ ΤΙ κατάφεραν; Μια τρύπα στο νερό. Η μεν κυβέρνηση υιοθέτησε πλήρως τις επιταγές των αγορών προκειμένου να σώσει τη χώρα από τη χρεοκοπία- και πολύ καλά έκανε! Αυτοί δε, είτε επιδίδονται τώρα στην άσκηση της κωλοτούμπας για να μη βρεθούν εκτός του νέου πλαισίου είτε βαφτίζουν το κρέας ψάρι, ισχυριζόμενοι ότι η αποδοχή των αγορών είναι στην πραγματικότητα μια πράξη καταγγελίας τους.
ΘΕΙΑ ΔΙΚΗ. Διότι στην πολιτική (όπως και γενικότερα στη ζωή...) η πραγματικότητα έχει πάντα το πάνω χέρι και την τελευταία λέξη. Κι αν δεν με πιστεύετε ρωτήστε και τον Σαρκοζί, που την Κυριακή δεν βρήκε ούτε την ψήφο του.