»Η ΚΤΗΝΩΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΑΡΚΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ‏

Του ΣΕΡΓΙΟΥ ΠΕΡΔΙΚΑΡΗ

Ο Πάγκαλος υπήρξε κομμουνιστής στα νιάτα του. Διανοούμενος, αλλά και αγωνιστής σε αμφιθέατρα και κοινωνικούς χώρους. Ολα αυτά μέχρι τη σοβιετική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία, οπότε κατήγγειλε τον σταλινικό, μπρεζνιεφικό αυταρχισμό και στράφηκε προς τη δημοκρατική Αριστερά και τη Σοσιαλδημοκρατία. Η άποψή του για το "τέρας" του υπαρκτού σοσιαλισμού -το οποίο χτίστηκε πάνω στο αίμα και τις ελπίδες των ρώσων φτωχοπρόδρομων- είναι κρυστάλλινη. Και πολύ αληθινή. Το χαρακτηρίζει ως... "το κτηνωδέστερο καθεστώς βίας και εξαθλίωσης των εργαζομένων, που υπήρξε ποτέ στη γη. Δεν υπήρξε χειρότερο καθεστώς και γι' αυτό ανετράπη και διαλύθηκε σαν φούμαρο", λέει στην ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ, και μπορεί να ταράζει αρκετούς, όμως έχει απόλυτο δίκιο. Στο όνομα της δημοκρατίας χτίστηκε μια παντοδύναμη δικτατορία. Στο όνομα της ελευθερίας δημιουργήθηκε ένα πανίσχυρο καθεστώς χαφιέδων. Στο όνομα της κοινωνικής ισότητας συγκροτήθηκε μια, τσαρικού επιπέδου διαβίωσης, κομματική ελίτ. Στο όνομα της εξουσίας του προλεταριάτου οικοδομήθηκαν μικρά, πανομοιότυπα διαμερισματάκια για τους νομοταγείς ή προσκυνημένους και γκουλάγκ στη Σιβηρία για όσους είχαν διαφορετική άποψη ή απλώς δεν ήταν αρεστοί στον κομματικό ρουφιάνο.