»Ας το τολμησουν και θα δουν...

Δημήτρης Κατσίμης ellispoint

Κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσει αυτό το βιολί της απροκάλυπτης κοροϊδίας από τους... εντιμότατους φίλους μας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, από την άλλη μεριά, της ανοχής και της αυτοενοχοποίησης από μέρους της Ελλάδας.

Έχει παρατραβήξει ο εμπαιγμός και η προσβλητική συμπεριφορά τους προς τους Έλληνες, προς τους οποίους επιδεικνύουν το υποκριτικό ενδιαφέρον τους, για να το ξεχάσουν πολύ γρήγορα, λέγοντας, με τη στάση τους, «κόφτε το... λαιμό σας».

Κουραστήκαμε να λέμε και να ξαναλέμε πόσο φταίμε όλοι για τα χάλια μας, επειδή κάποιοι βολεύονται να ταυτίζουν τους πολίτες με τις κυβερνήσεις τους, επαναλαμβάνοντας, συνεχώς, το τροπάριο ότι σωστά οι αγορές δεν εμπιστεύονται τη χώρα μας. Τις κυβερνήσεις δεν θα έπρεπε να εμπιστεύονται γιατί ο λαός είναι το θύμα τους. Και όχι, βέβαια, την κυβέρνηση που είναι μόλις τέσσερις μήνες στην εξουσία, παλεύοντας με δόντια και με νύχια για να ξαναχτίσει την ερειπωμένη οικονομία που παρέλαβε.

Συνέταξε αυτή η κυβέρνηση ένα σοβαρό και αποδεκτό από τις Βρυξέλλες σχέδιο σταθερότητας και ανάπτυξης της οικονομίας με σαφές χρονοδιάγραμμα προσαρμογής. Αλλά πριν ακόμη προλάβει να περάσει τα σχετικά νομοσχέδια έρχεται η αποκάλυψη της ύπουλης τακτικής των καλών μας εταίρων: «Θέλουμε και άλλα μέτρα. Τώρα».

Αποτέλεσμα; Τα λόγια υποστήριξης αποδεικνύονται κούφια. Οι αγορές δυσπιστούν. Απαιτούν και άλλες θυσίες. Γερμανία και Γαλλία, που πρωτοστάτησαν για να βρεθεί πρακτική στήριξης της Ελλάδας απέναντι στην αγριότητα των κερδοσκόπων, αναδιπλώνονται αμήχανες. Και ο Γιώργος Παπανδρέου επισημαίνει, πολύ σωστά, το παιγνίδι των ισχυρών ευρωπαϊκών Δυνάμεων εις βάρος της χώρας μας, καθώς και τις κουτοπονηριές του κυρίου Μπαρόζο, ο οποίος κάνει ότι δήθεν δεν ήξερε τι συνέβαινε, επί πέντε χρόνια, με τις στατιστικές απάτες της κυβέρνησης Καραμανλή, για να εγείρει τώρα αξίωση σε τέσσερις μήνες να γίνουν θαύματα.

Την περασμένη Παρασκευή, επιτέλους, ο κύριος Γιούνγκερ παραδέχτηκε ότι ήταν σοβαρό λάθος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να μην ασχοληθεί με την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, όταν τα ψευδή στοιχεία συνέρρεαν στις Βρυξέλλες.

Είναι, πάντως, εξωφρενικό και αγγίζει τα όρια της επικίνδυνης – και για την ίδια την Ευρώπη – ανευθυνότητας να ζητούν οι εταίροι μας, συμπλέοντας με τις αγορές, την εφαρμογή αμέσως νέων εξοντωτικών μέτρων, τα οποία με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσουν σε κλιμακούμενες κοινωνικές αναταραχές – χαριστική βολή στη θανάσιμα τραυματισμένη οικονομία μας.

Θέλουν, πράγματι, η Γαλλία, η Γερμανία και η Μεγάλη Βρετανία, μία σταθερή ή μία ασταθή και εκμεταλλεύσιμη Ελλάδα; Τελικά θέλουν να παραμείνει ενωμένη η Ευρώπη ή να διαλυθεί εσωτερικά; Ας το αποφασίσουν τώρα και ας αφήσουν στην άκρη αστείους λεονταρισμούς του τύπου «δεν θα πληρώνουμε εμείς για τα σφάλματα των Ελλήνων». Όλοι, αναλογικά, οφείλουν να συνεισφέρουν όταν ένα κράτος αντιμετωπίζει προβλήματα αποσταθεροποίησης προκειμένου σοβαρές προσπάθειες ανάκαμψης να τελεσφορήσουν.

Τελικά η κυβέρνηση θα πρέπει να σηκώσει κεφάλι. Να προγραμματίζουμε ότι θέλουν, ναι. Να κάνουμε ό,τι ζητούν, ας είναι. Αλλά στα όρια της όσης μας απέμεινε εθνικής κυριαρχίας. Είναι οδυνηρή η εικόνα σπιθαμιαίων ηγετών να βάζουν στο σκαμνί την Ελλάδα. Και παραείναι δολοφονικό να απαιτούν να κόβουμε κάθε λίγο και λιγάκι ένα κομμάτι από τη σάρκα μας.

Αυτό που σκέπτονται, συζητούν και δεν το δηλώνουν καθαρά Γάλλοι, Γερμανοί και οι άλλοι, ας το διευκρινίσουν σήμερα ή αύριο για να σταματήσει και η νευρασθένεια των αγορών: η Ελλάδα να δανειστεί, ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό την εγγύησή της με χαμηλό επιτόκιο έχοντας τις πλάτες της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας. Άλλη αποδεκτή λύση μέχρι στιγμής δε φαίνεται να υπάρχει. Το «μια στο καρφί και μια στο πέταλο», τελικά μόνο στο πέταλο θα καταλήξει.

Οι φημολογούμενες αξιώσεις για κατάργηση του δέκατου τέταρτου μισθού, μείωση μισθών, μείωση συντάξεων και απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, καθώς και του ορίου απολύσεων (δηλαδή, απολύετε κατά βούληση...) ούτε ως μακάβριο ανέκδοτο δε στέκουν. Πως να κοπεί το δέκατο τρίτο βοήθημα από τους συνταξιούχους, των οποίων οι συντάξεις είναι το 1/3 εκείνων που ισχύουν σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες;

Ας το τολμήσουν και θα δουν...