»[ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΑ ]

Σκελετοί στο ντουλάπι
Του Ι. Κ. Πρετεντέρη jpretenteris@dolnet.gr ΝΕΑ

ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. Μόλις χάλασε η δουλειά της Goldman Sachs με το περίφημο δάνειο από την Κίνα κι αφού η κυβέρνηση είχε ήδη απορρίψει προηγούμενη πρόταση της Τράπεζας για τα χρέη των νοσοκομείων, οι «Νew Υork Τimes» θυμήθηκαν ότι η ίδια πάντα Τράπεζα είχε κάνει μπίζνες με το ελληνικό χρέος και πριν από εννέα χρόνια. Πολύ μας αγαπούν στην Goldman Sachs!
ΕΠΙ ΤΗΣ ουσίας του δημοσιεύματος, οι αρμόδιοι έδωσαν ήδη εξηγήσεις- άλλωστε, αν κατάλαβα καλά, ο διακανονισμός του... 2001 θεωρήθηκε τόσο επωφελής ώστε επεκτάθηκε από την επόμενη κυβέρνηση έως το 2039.
ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ, επιτρέψτε μου να πω, δευτερεύουσα σημασία έχει. Πολύ συχνά οι μνήμες είναι επιλεκτικές. Κι ακόμη συχνότερα οι επιλεκτικές μνήμες είναι χρήσιμες. Με εντυπωσιάζει απλώς η ευκολία με την οποία μια αποκάλυψη που δεν αποκαλύπτει τίποτα μετατρέπεται σε πολιτικό επιχείρημα για να χρησιμοποιηθεί σε έναν αναχρονιστικό συμψηφισμό ευθυνών.
ΑΥΤΗ Η ουρανοκατέβατη απόπειρα συμψηφισμού αποκτά πρόσθετο ενδιαφέρον επειδή συμπίπτει με ενδεχόμενη πρόθεση της κυβέρνησης να συγκροτήσει Εξεταστική Επιτροπή για να διερευνηθεί η παραποίηση των οικονομικών στοιχείων που έκαναν ρεζίλι την Ελλάδα διεθνώς. Εδώ δεν μιλάμε για «δημιουργική λογιστική» αλλά για μια συντονισμένη προσπάθεια εξαπάτησης των ευρωπαϊκών υπηρεσιών με ψεύτικα οικονομικά στοιχεία.
ΤΙ ΝΑ υποθέσω, λοιπόν; Ότι ο συμψηφισμός χρησιμοποιείται ως εκφοβιστική βολή του τύπου «προσέξτε διότι έχουμε ράμματα και για τη δική σας γούνα»; Ή μήπως για προειδοποίηση πως όταν αρχίσουν να βγαίνουν οι σκελετοί από το ντουλάπι, στο τέλος χάνεις τον λογαριασμό με τους σκελετούς;
ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΔΕΝ διαθέτω απάντηση αλλά ούτε πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ή ο ξένος Τύπος ή οι διεθνείς αγορές κόπτονται ιδιαιτέρως για τις Εξεταστικές Επιτροπές που μπορεί να φτιάξει ή να μη φτιάξει η ελληνική Βουλή. Όλα αυτά αφορούν αποκλειστικά τον δικό μας μικρόκοσμο και τα δικά μας μικρονταραβέρια. Ο πραγματικός κόσμος βρίσκεται αλλού.
ΔΙΟΤΙ, ΑΝ δεν απατώμαι, το πρόβλημα δεν είναι πως δανείστηκε η κυβέρνηση τότε αλλά πως δανείζεται τώρα. Και το πραγματικό ζητούμενο είναι πού θα βρούμε τα 52 δισ. ευρώ που χρειαζόμαστε τώρα, όχι τότε.
ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ την άποψη, λοιπόν, δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι η χώρα διαθέτει την πολυτέλεια πολλών περισπασμών. Ούτε και πολλών συγκρούσεων.
ΕΝΤΑΞΕΙ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ να αρχίσουμε το μέτρημα των σκελετών σε κάποια Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής. Εντάξει, μπορούμε να πλακωθούμε μεταξύ μας για το δάνειο του 2001. Εντάξει, μπορούμε να καταγγείλουμε όλους τους κερδοσκόπους κι όλες τις αγορές της Υφηλίου. Αλλά τα 52 δισ. θα εξακολουθούν να μας λείπουν...