»Η Μπιρμπιλη κανει τη διαφορα

του Γιώργου Λακόπουλου protagon.gr
Photo: Μαρία Μαράκη

«Θα ήθελα να δω στους ακάλυπτους χώρους των πολυκατοικιών στην Αθήνα να γίνονται χώροι πράσινου». Η διατύπωση παραπέμπει σε μαθητικό διαγωνισμό για το περιβάλλον- τόσο προχωρημένη είναι . Δεν ανήκει σε μαθητή, αλλά σε υπουργό και διατυπώθηκε δημόσια. Είναι ότι πιο ελπιδοφόρο ακούστηκε τους τελευταίους μήνες.

Το έπος των ακάλυπτων χώρων κρατάει πολύ καιρό τώρα και στην ούγια γράφει μόνο μια λέξη : «τσιμέντο». Κι άλλο τσιμέντο. Όπως και με ...την εκπληκτική διαδικασία νομιμοποίησης των χώρων στις οικοδομές που κλείστηκαν παράνομα, το κράτος εξαχρειώνεται και οδηγεί και τους πολίτες στην εξαχρείωση: τα πάντα είναι κέρδος. Και τσιμέντο να γίνει.

Η Μπιρμπίλη με το ριζοσπαστισμό της κάνει τη διαφορά σ αυτή την κυβέρνηση . Ξεπερνάει μαχητικά τη δυσπιστία που συνόδευε την τοποθέτηση της και μας εκπλήσσει. Ο λόγος της παραπέμπει στη ρητορική του Αντώνη Τρίτση, αλλά και τους Στέφανου Μάνου ταυτόχρονα. Περιβαλλοντικός ρομαντισμός συνδυασμένος με τεχνοκρατικό ρεαλισμό. Καιρό είχαμε να ακούσουμε υπουργό να κλείνει το μάτι στη φύση και στο περιβάλλον και όχι στα συμφέροντα. Να απευθύνεται στα παιδιά που ψάχνουν χώρους για να παίξουν και όχι στους εργολάβους που ψάχνουν οικόπεδο για να χτίσουν.



Μπορεί η υπουργός Περιβάλλοντος και όσοι συντάσσονται μαζί της να είναι εν τέλει αιθεροβάμονες και τίποτε από όσα επιδιώκουν να μη γίνει. Άλλωστε σ αυτή τη χώρα η πάλη ανάμεσα στους ονειροπόλους και τους βουλιμικούς λήγει μονίμως υπέρ των δεύτερων. Αλλά μόνο και μόνο η φρεσκάδα που αποπνέει αυτή η δήλωση για τους ακάλυπτους, είναι μια παρηγοριά . Σ αυτούς τους δύσκολους καιρούς , όπου το γκρίζο ντύνεται «πράσινο» για να μας ξεγελάσει – ακόμη μια φορά.