»Χρησιμοι ή αρεστοι;

Ι. Κ. Πρετεντέρης Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009 ΒΗΜΑ

Το πρόβλημα της κυβέρνησης δεν είναι ότι πρέπει να προσγειώσει την προεκλογική ρητορική της στη μετεκλογική πραγματικότητα. Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί στο ΠαΣοΚ δεν το θεωρούν αναγκαίο. Πιστεύουν ότι η χώρα μπορεί «να βγει από την Εντατική» (για να δανειστώ την έκφραση του Πρωθυπουργού) περίπου με διαδικασίες σχολικού περιπάτου. Να το πω ρητά: Δεν γίνεται! Και να προσθέσω: Ευτυχώς... Διότι η χώρα βρίσκεται στην Εντατική όχι επειδή το λέει ο Αλμούνια ή ο Τρισέ. Αλλά επειδή καμία χώρα στον κόσμο δεν μπορεί να ζει ξοδεύοντας περισσότερα από όσα έχει και να δανείζεται όσα της λείπουν για να ξοδέψει.

Δυστυχώς, η κυβέρνηση Καραμανλή δεν.. συνέχισε την προσπάθεια των κυβερνήσεων Σημίτη. Αν το είχε κάνει, ίσως τα πράγματα να ήταν σήμερα διαφορετικά. Αλλά δεν είναι. Η κυβέρνηση Παπανδρέου καλείται να διαχειριστεί κάτι που μοιάζει με τετραγωνισμό του κύκλου: να επιχειρήσει τη δημοσιονομική εξυγίανση με αρνητικό ρυθμό ανάπτυξηςσε ένα διαλυμένο κράτος και με μια πραγματική οικονομία σε μαύρο χάλι. O καθένας μπορεί να αντιληφθεί τον βαθμό δυσκολίας του εγχειρήματος. Δεν αρκεί μια οικονομική πολιτική, χρειάζεται συνολική προσπάθεια. Η οποία περιέχει υψηλό πολιτικό και κοινωνικό κόστος.

Αυτό το κόστος η κυβέρνηση δεν μπορεί να το αποφύγει αν δεν θέλει να βουλιάξει η χώρα. Το ερώτημα είναι αν θα το καταβάλει τώρα ελπίζοντας να έχει περάσει τον κάβο πριν από την επόμενη εκλογική αναμέτρηση ή αν θα το καθυστερήσει με κίνδυνο να την πλη ρώσει όπως ο Καραμανλής. Κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα δίσταζε μπροστά σε αυτή την επιλογή. Ολοι αντιλαμβάνονται ότι αύριο δεν θα έχουν τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και την ανοχή που διαθέτουν σήμερα.

Δυστυχώς όμως διστάζει η κυβέρνηση. Με αποτέλεσμα να εμπλέκεται σε παλινωδίες, όπως αυτή με το πάγωμα των μισθών και των συντάξεων που «ξεπάγωσαν» προτού καν μπουν στην κατάψυξη!

Oι αντιδράσεις θεωρήθηκαν περίπου ένδειξη κοινωνικής ευαισθησίας. Λάθος! Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αναισθησία από το να αφήνεις μια ολόκληρη χώρα να βουλιάζει επειδή τα απαραίτητα μέτρα διάσωσης ενοχλούν μέρος των ψηφοφόρων. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη κοροϊδία από το να καλλιεργείς την εντύπωση ότι η κρίση μπορεί να αντιμετωπιστεί διά της ομοιοπαθητικής. Στην προκειμένη περίπτωση η «αριστερή ρητορική» δεν είναι απλώς πράξη ανευθυνότητας αλλά και επίδειξη κοινωνικού παχυδερμισμού.

Στη δύση του πρωθυπουργικού βίου του ο Κ. Καραμανλής είχε θυμηθεί να διακηρύξει ότι δεν θέλει να είναι αρεστός αλλά χρήσιμος. Μπορεί να μην έπεισε πολλούς για τη χρησιμότητά του αλλά η βασική ιδέα δεν είναι κακή. Αρκεί να εφαρμόζεται με συνέπεια από την αρχή μιας πρωθυπουργικής θητείας. Δεν ξέρω αν αποτελεί συνταγή σίγουρης επιτυχίας αλλά υποψιάζομαι ότι με περισσότερους χρήσιμους και με λιγότερους αρεστούς πολιτικούς η χώρα δεν θα βρισκόταν στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα.